چطور یک وبسایت رایگان بسازیم (و کِی واقعاً ارزش دارد برای دامنه پول بدهید)
بله، میتوانید یک وبسایت رایگان داشته باشید. طراحی، هاستینگ و لینک برای شروع هیچ هزینهای ندارند. یک دامنه اختصاصی بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ پزو در سال هزینه دارد و بهتر است وقتی میخواهید مطالب چاپی تهیه کنید یا وقتی ترافیک گوگل به سراغتان میآید، آن را بخرید.
دنبال چطور یک وبسایت رایگان بسازیم میگردید، سه نتیجه اول را باز میکنید و همه یک چیز میگویند: رایگان، رایگان، رایگان. یک یکشنبه کامل رویش وقت میگذارید، عکسها را میچینید، رنگها را انتخاب میکنید، و وقتی روی «انتشار» کلیک میکنید، آن صفحه کوچک ظاهر میشود: شماره کارتتان را وارد کنید. لپتاپ را میبندید. یک یکشنبه دیگر هم از دست رفت.
سؤال درست این نیست که «آیا چیزی واقعاً رایگان هست؟». بله هست، و کار میکند. سؤال این است که چه چیزی از شما میخواهند و چه زمانی — چون وقتی این را بدانید، این شمایید که تصمیم میگیرید، نه آن صفحه کوچک.
چطور یک وبسایت رایگان بسازیم؟
ساختن یک وبسایت رایگان ممکن است چون سه چیز دیگر هیچ هزینهای ندارند: طراحی صفحهتان، هاستینگ و لینکی که برای انتشارش لازم دارید — تنها هزینهای که وجود دارد، دامنه اختصاصی است، و آن هم اختیاری و برای بعد است. این دقیقاً همان چیزی است که بدون گرفتن پول از شما در اختیارتان میگذارند:
خود صفحه. طراحی، بخشها، متنها، عکسهای چیدهشده. هیچکدام از اینها دیگر هزینهای ندارد.
هاستینگ. جایی است که صفحهتان در آن زندگی میکند، ۲۴ ساعته روشن. قبلاً جدا اجاره میشد؛ امروز همراه بسته میآید. اگر آموزشی از شما میخواهد سرور را جداگانه بگیرید، آن آموزش مال ده سال پیش است.
لینک برای شروع. اینجاست نکتهای که تقریباً هیچکس درست توضیحش نمیدهد: به شما یک لینک رایگان میدهند که کاملاً کار میکند، اما اسم ابزار داخلش هست. چیزی شبیه tunegocio.laherramienta.com. صفحهتان روی اینترنت است، برایش میفرستید به هرکسی که بخواهید از طریق واتساپ، گوگل هم میتواند پیدایش کند. کار میکند. فقط مال شما نیست — بعداً میگویم چرا این موضوع اهمیت دارد.
با همین، صفحهتان را دارید. صفر پزو. جدی میگویم.
کجا یک وبسایت رایگان شروع به هزینهگرفتن میکند؟
یک وبسایت رایگان در چهار جا شروع به گرفتن پول از شما میکند: دامنه اختصاصی، ایمیل با اسم خودتان، دریافت پول آنلاین، و برداشتن نشان پلتفرم. بیرودربایستی میگویم:
دامنه اختصاصی. tunegocio.com بهجای لینک قرضی. حدود ۲۰۰ تا ۵۰۰ پزو در سال است؛ .com.mx کمی گرانتر درمیآید. این یک اجاره سالانه است، نه یک خرید.
ایمیل با اسم خودتان. contacto@tunegocio.com بهجای tunegocio2019@gmail.com. اول به دامنه نیاز دارد، و تقریباً همیشه هزینهاش جداست.
دریافت پول آنلاین. اگر قرار است پرداخت با کارت دریافت کنید، درگاه پرداخت به ازای هر تراکنش کمیسیون میگیرد. این ربطی به صفحه ندارد، مال بانک است، و هر ابزاری که استفاده کنید همین را از شما میگیرد.
برداشتن نشان پلتفرم. بعضی پلتفرمها یک عبارت کوچک «ساختهشده با…» ته صفحه میگذارند. بعضیها رایگان برش میدارند، بعضیها هزینه میگیرند. قبل از اینکه آخر هفتهتان را رویش بگذارید، این را بپرسید.
چرا گاهی «رایگان» گران درمیآید؟
به دو شکل گران درمیآید: یا وقتی که صرف ساختن صفحه میکنید برایتان هزینه دارد، یا دامنه ارزانی که هنگام تمدید ناگهان گران میشود. دو تلهای که مدام میبینم.
اولی زمانتان است. ساختن یک وبسایت رایگان با یک قالب، از نظر پزو رایگان است، نه از نظر شنبهها. بلوک را میکشید، لوگو رویش میافتد، درستش میکنید، در گوشی بازش میکنید و ساعت کاری زیر چیز دیگری پنهان شده. باز هم. اگر زمانتان صرف رسیدگی به مشتریها میشود، این «رایگان» گرانترین روز هفته را از شما میگیرد.
دومی، تله دامنه ارزان است. سال اول را با ۵۰ پزو به شما پیشنهاد میدهند و سال بعد بدون اینکه متوجه شوید، با ۷۰۰ پزو تمدید میشود، چون پرداخت خودکار است. قبل از خرید هر دامنهای، دنبال قیمت تمدید بگردید، نه قیمت ورودی. همان صفحه است، پایینتر، با حروف ریز. آن قیمت واقعی است.
کِی خرید دامنه واقعاً ارزشش را دارد؟
خرید دامنه از همان لحظهای ارزش پیدا میکند که میخواهید چاپش کنید، ایمیل با اسم خودتان میخواهید، یا ترافیک گوگل به سراغتان میآید — قبل از آن، لینک رایگان کافی است. این همان بخشی است که آمدهاید بخوانید، پس مستقیم میگویم.
هنوز پولش را ندهید اگر:
- تازه میخواهید ببینید این کار میکند یا نه. با لینک رایگان منتشرش کنید، بفرستیدش، ببینید مشتری میآید یا نه. دامنه همانجا منتظرتان میماند.
- هنوز اسم قطعیتان را انتخاب نکردهاید. خرید دامنه قبل از تصمیم نهایی، یعنی پول یک سال را برای اسمی بدهید که در اسفند عوضش میکنید.
- صد درصد فروشتان از طریق واتساپ و اینستاگرام است و صفحه فقط برای این است که پیدایتان کنند. لینک قرضی هم همین کار را همانقدر خوب انجام میدهد.
بله، همان روز بخریدش که:
- قرار است چاپش کنید. کارتویزیت، بنر، منو، برچسب ون، فلایر. این دقیقاً همان لحظه است، و همان چیزی که بیشترین آدمها از دستش میدهند: کاغذ آپدیت نمیشود. همینکه هزار کارت با یک لینک چاپ دادید، آن لینک دیگر هیچوقت نمیتوانید عوضش کنید. بگذارید مال خودتان باشد.
- ایمیل با اسم خودتان میخواهید. وقتی یک پیشفاکتور ۳۰ هزار پزویی از یک جیمیل میفرستید، معلوم است. وقتی از
contacto@tunegocio.comمیفرستیدش، این هم معلوم است. - از گوگل مشتری میآید. اگر صفحهتان ماههاست بازدید و نظر جمع میکند، آن زحمت به آدرس فعلی چسبیده. نمیخواهید از صفر شروع کنید.
لینک رایگان قرضی است؛ دامنه مال خودتان است
لینک رایگان قرضی است چون داخل همان ابزاری زندگی میکند که استفاده کردید؛ دامنه مال شماست چون هرجا بخواهید میتوانید ببریدش. این تنها دلیل اصلی است، و ربطی به اینکه زیباتر به نظر برسد ندارد.
اگر یک روز ابزار را عوض کنید، قیمتها بالا برود، یا آن پلتفرم تعطیل شود — آن لینک میمیرد و هرچه پخش کردهاید را با خودش میبرد: کارتویزیتها، بنر، لینک توی بیویتان، ماههایی که طول کشید تا گوگل بشناسدتان.
با دامنه اختصاصی، آدرستان را هرجا بخواهید میبرید. پشت صحنه را عوض میکنید و مشتریهایتان اصلاً متوجه نمیشوند، چون همان چیز قبلی را تایپ میکنند. برای همین است که پولش را میدهید: یک صفحه قشنگ نمیخرید، مالکیت آدرس خودتان را میخرید.
قانون از همینجا درمیآید: تا وقتی لینک فقط توی واتساپ زندگی میکند، صبر کنید. همینکه پایش به کاغذ یا جدی به گوگل باز شد، بخریدش.
این در عمل چه شکلی است
کسبوکارتان را همانطور که برای یک دوست تعریف میکنید، برای Proyecta توضیح میدهید:
«یک کافه در پوئبلا دارم، اسمش کافه نوبه (Café Nube) است، توی خیابان ۴ اوریئنته شماره ۲۱۰ در سنترو هستیم. قهوهی دِ اوییا، لاته، کاپوچینو از ۴۵ تا ۷۰ پزو و نان شیرین که خودمان میپزیم میفروشم. دوشنبه تا شنبه از ۸ صبح تا ۸ شب بازیم، یکشنبهها تعطیلیم. وایفای و پریز داریم، خیلیها میآیند کار کنند. ۶ تا عکس از فضا و از نان دارم. کاری کنید که توی گوشی خوب دیده شود و دکمه واتساپ به شماره ۲۲۲… داشته باشد»
همان بعدازظهر، صفحه با لینک رایگانش منتشر میشود. برای گروهتان میفرستیدش، پشت پیشخوان نشانش میدهید، با حرف زدن تغییرش میدهید («کاپوچینو رو ببر ۷۵»، «قسمت یکشنبه رو بردار»). تا اینجا صفر پزو.
دو ماه بعد دیگر میدانید به دردتان میخورد یا نه. اگر قرار است کارتویزیت و یک بنر برای درِ ورودی چاپ بدهید، همان روز موقعش است: cafenube.mx را میخرید، وصلش میکنید، و آنچه چاپ میدهید از همان اول آدرس همیشگیتان را دارد. و اگر معلوم شد به دردتان نخورده، برای فهمیدنش هیچ چیزی خرج نکردهاید.
سه اشتباهی که هزینه دارد
- خرید دامنه قبل از داشتن صفحه. پولش را میدهید و یک سال همانجا میماند، به هیچجا اشاره میکند، و مدام کار نیمهتمامتان را یادآوری میکند.
- خرید پنج دامنه «محض احتیاط».
.com،.mx،.com.mx، همان با خط تیره، و شبیهترینش. یعنی پنج اجاره در سال. یک دانه کافی است. - انتخاب اسمی که نمیشود تلفنی گفت. اگر خط تیره، عدد، یا کلمهای دارد که هرکس یکجور دیگر مینویسدش، بقیه عمرتان را باید پای تلفن حرف به حرفش کنید.
آزمون تلفن
قبل از خرید هر دامنهای، این کار را بکنید: به کسی زنگ بزنید و آدرس اینترنتیتان را بلند بگویید، فقط یکبار، بدون اینکه حرفبهحرف هجی کنید.
درست فهمید و درست نوشتش؟ همین دامنهتان است. مجبور شدید سه بار تکرارش کنید و توضیح بدهید «با خط تیره، بدون علامت، اس آخرش»؟ آن دامنه هر روز مشتری از دستتان میگیرد. قبل از پرداخت اجاره یکساله، یکی دیگر پیدا کنید.
بدون پرداخت شروع کنید
کسبوکارتان را برای Proyecta توضیح دهید، ببینید چه چیزی درمیآید و با لینک رایگان منتشرش کنید. چند هفته استفادهاش کنید. اگر مشتری برایتان آورد، دقیقاً میفهمید کِی وقت خرید دامنه است — و اینبار چون خودتان تصمیم گرفتهاید، نه چون یک صفحه کوچک شماره کارت خواسته.
و اگر هیچ چیز برایتان نیاورد، هیچ چیز هم از دست ندادهاید. این هم خودش یک اطلاعات است، و آن هم رایگان بهدست آمد.
توضیحش دهید در proyecta.dev و ببینید چه چیزی درمیآید.