چطور از روی گوشی یک وب‌سایت بسازید (بدون نیاز به کامپیوتر)
واقعاً می‌توانید یک وب‌سایت کامل را از روی گوشی‌تان بسازید، بدون اینکه به کامپیوتر نیاز داشته باشید — بیشترِ کار به توصیف کسب‌وکارتان با کلمات یا دیکته‌کردن خلاصه می‌شود. آنچه بدون صفحه‌نمایش بزرگ کمی سخت می‌شود، بازخوانی متن‌های طولانی، چیدن عکس‌ها و وصل‌کردن دامنهٔ خودتان است.
ریکاردو یک قفل‌ساز در گوادالاخارا است. او با موتورسیکلت کار می‌کند، ساعت یازدهِ شب هم اگر کسی سوئیچش را توی ماشین جا بگذارد تلفن را جواب می‌دهد، و دفترِ کارش همان گوشی‌اش است. یک کامپیوتر هم خانهٔ خواهرش دارد که سالی دو بار برای صدور فاکتور از آن استفاده می‌کند.
وقتی کسی به او می‌گوید «باید برای خودت یک وب‌سایت بسازی»، اولین چیزی که به ذهنش می‌رسد قیمتش نیست؛ این است که کِی. چون در ذهن او، ساختن وب‌سایت یعنی سه ساعت نشستن جلوی صفحه‌نمایشی که اصلاً ندارد.
اگر شما هم در همین وضعیت هستید، خبر خوب این است: ساختن وب‌سایت از روی گوشی — کل سایت، با متن، عکس و دکمهٔ تماس، بدون اینکه حتی یک‌بار دست به کامپیوتر بزنید — دیگر یک شوخی نیست. واقعاً می‌شود این کار را کرد، و مهم‌ترین بخشش اصلاً روی گوشی بهتر از کامپیوتر پیش می‌رود. قسمت‌های واقعاً سخت‌کار را هم رو راست می‌گویم، تا دقیقاً بدانید کِی باید یک صفحه‌نمایش بزرگ‌تر قرض بگیرید.
چرا ابزارهای معمول به کامپیوتر نیاز دارند؟
چون ویرایشگرهای تصویری — همان‌هایی که در آن‌ها بلوک‌ها را می‌کشید، جابه‌جا می‌کنید، اندازه‌شان را تغییر می‌دهید — برای موس و صفحه‌نمایش بزرگ طراحی شده‌اند: باید کل صفحه را ببینید در حالی که یک عکس را دو سانتی‌متر به چپ هل می‌دهید.
روی گوشی، همین ابزارها نسخهٔ ساده‌شده و محدودی به شما می‌دهند. می‌توانید کمی متن را عوض کنید، نه خیلی بیشتر. و همان اتفاق همیشگی می‌افتد: سایت را نیمه‌کاره می‌گذارید «برای وقتی که به کامپیوتر برسم»، و آن بعدازظهر هیچ‌وقت نمی‌رسد. این تنبلی نیست. این است که ابزار از شما چیزی خواسته که همراهتان ندارید.
پس واقعاً چطور می‌شود وب‌سایت را از روی گوشی ساخت؟
با توصیف کسب‌وکارتان با کلمات، نه با چیدن بلوک‌ها: به‌جای یک ویرایشگر تصویری، می‌نویسید کسب‌وکارتان چه‌کار می‌کند، و کل سایت از همان متن بیرون می‌آید. همین‌جاست که همه‌چیز تغییر می‌کند. اگر به‌جای چیدن بلوک‌ها، صفحه با توصیف کسب‌وکارتان با کلمات ساخته شود، گوشی دیگر مشکل نیست.
یک لحظه فکرش را بکنید: نوشتن یک پاراگراف روی گوشی کاری است که روزی بیست بار انجام می‌دهید. به مشتری در واتس‌اپ توضیح می‌دهید که خدمات شامل چه چیزهایی است، چقدر هزینه دارد، و کِی می‌توانید برسید. همان پیام، دقیقاً مادهٔ اولیهٔ وب‌سایت‌تان است.
پس کار اصلی یادگیری یک ابزار نیست. نوشتنِ خوب است، فقط یک‌بار، از همان چیزی که هر روز توضیح می‌دهید.
پاراگرافی که ریکاردو نوشت
این چیزی است که ریکاردو، بین یک سفارش و سفارش بعدی، پشت یک چراغ قرمز طولانی، تایپ کرد:
من قفل‌سازی در گوادالاخارا هستم، در زاپوپان، چاپالیتا، پرویدنسیا و مرکز شهر کار می‌کنم. مراجعهٔ حضوری ۲۴ ساعته. باز کردن درِ ماشین، باز کردن درِ خانه، تعویض قفل، کپی کلید و کلید چیپ‌دار برای ماشین انجام می‌دهم. هزینهٔ تشخیص و مراجعه $250 است، و بقیه بسته به کار متفاوت است؛ قیمت را قبل از شروع می‌گویم. داخل گوادالاخارا بین ۳۰ تا ۴۰ دقیقه می‌رسم. می‌خواهم شماره‌تلفنم بزرگ باشد، یک دکمهٔ واتس‌اپ باشد، و نوشته شود که شب‌ها و یکشنبه‌ها هم کار می‌کنم.
همین. از همین متن، صفحه‌ای بیرون می‌آید با خدماتش، منطقهٔ تحت پوشش، ساعات کاری‌اش، و دکمه‌ای که مستقیم واتس‌اپ را با شماره‌اش باز می‌کند. منتشرشده، با لینک مخصوص به خودش، آمادهٔ گذاشتن در استوری واتس‌اپ و پروفایل Google Businessاش.
یک نکته را ببینید: در آن پاراگراف حتی یک تصمیم طراحی هم وجود ندارد. جایی نگفته «می‌خواهم لوگو گوشهٔ بالا سمت چپ باشد». فقط گفته چه‌کار می‌کند، کجا، چقدر، و کِی. چیزهایی که از حفظ بلدید، و با انگشت شست هم می‌توانید تایپ کنید.
می‌شود صفحه را دیکته کرد به‌جای تایپ کردنش؟
بله، و معمولاً نتیجه‌اش بهتر هم می‌شود: دکمهٔ میکروفون روی صفحه‌کلیدتان را نگه دارید و کسب‌وکارتان را با صدای بلند توضیح دهید، همان‌طور که به یک مشتری جدید پشت تلفن می‌گویید، به‌جای اینکه آن را تایپ کنید.
دو دقیقه حرف بزنید. پر از غلط و بدون ویرگول در می‌آید — مهم نیست، بعداً درستش می‌کنید.
دیکته‌کردن اطلاعات بهتری از تایپ‌کردن به شما می‌دهد، به یک دلیل خیلی ساده: وقتی روی گوشی تایپ می‌کنید، گرایش دارید که همه‌چیز را کوتاه کنید، و همین کوتاه‌کردن است که دقیقاً باعث می‌شود جزئیاتی که مشتری‌تان نیاز دارد از دست بروند. وقتی حرف می‌زنید، می‌گویید «آها، راستی یکشنبه‌ها هم کار می‌کنم» — همان جزئیاتی که دقیقاً باعث می‌شد مشتری تماس بگیرد.
واقعاً چه کاری با فقط یک گوشی سخت می‌شود؟
سه چیز بدون کامپیوتر کمی سخت می‌شود: بازخوانی متن‌های طولانی، چیدن عکس‌ها، و وصل‌کردن دامنهٔ خودتان. همین الان این‌ها را می‌گویم تا نصفهٔ راه غافلگیرتان نکنند:
بازخوانی متن‌های طولانی. روی صفحهٔ کوچک، متن را تکه‌تکه می‌خوانید و اشتباهات از چشم‌تان در می‌روند. قیمت‌هایتان را دوباره چک کنید؛ یک صفر اضافه روی یک خدمت، یعنی یک تماس تلفنی خیلی ناجور در راه است.
چیدن عکس‌ها. گرفتن عکس و آپلودش از روی گوشی، ساده‌ترین کار دنیاست. انتخاب‌کردن است که وقت می‌برد: ریکاردو چیزی حدود چهل عکس از قفل و در دارد — که برای نشان‌دادن نتیجهٔ کار به مشتری‌ها می‌گیرد — همه قاطی با اسکرین‌شات آدرس‌ها و میم‌های گروه خانواده. از آن چهل عکس، شاید سه‌تایش قابل‌استفاده باشد. یک ترفند که کمک می‌کند: روی گوشی‌تان یک آلبوم به اسم «وب‌سایت» بسازید و همان لحظه که عکس خوب می‌گیرید، در آن بریزید.
وصل‌کردن دامنهٔ خودتان. اگر می‌خواهید دامنهٔ .com.mx بخرید، پنل ثبت‌کنندهٔ دامنه که باید رکوردهای DNS را در آن بچسبانید، راستش را بخواهید روی گوشی عذاب‌آور است: فیلدها ریزند و یک کاراکتر اشتباه کل ماجرا را به هم می‌ریزد. برای همین مرحله، ارزشش را دارد که یک ساعت کامپیوتر قرض بگیرید. و هیچ عجله‌ای هم نیست — اول با همان لینکی که به شما می‌دهند منتشر کنید، شروع کنید به فرستادنش، و دامنه را بعداً وصل کنید.
لازم است صفحه‌ام را روی کامپیوتر هم چک کنم؟
بله، یک‌بار: با اینکه آن را روی گوشی ساخته‌اید و از همان دقیقهٔ اول هم روی گوشی دیده‌اید، بعضی مشتری‌ها آن را روی صفحه‌نمایش بزرگ باز می‌کنند، و آن را هنوز ندیده‌اید.
هر توصیه‌ای که این‌طرف و آن‌طرف پیدا می‌کنید می‌گوید سایتتان را روی گوشی چک کنید. در مورد شما، آن توصیه اصلاً به درد نمی‌خورد.
چیزی که ندیده‌اید این است که روی صفحهٔ بزرگ چه شکلی است. و آدم‌هایی هستند که آن را همین‌طور باز می‌کنند: مشتری‌ای توی دفترکارش، یک شرکت بیمه، دفتر مدیریت یک مجتمع مسکونی که دنبال یک قفل‌ساز قابل‌اعتماد برای ساکنانش می‌گردد.
از یک نفر بخواهید آن را روی لپ‌تاپ باز کند و یک اسکرین‌شات برایتان بفرستد. پنج دقیقه، یک‌بار. این نقطهٔ کورِ شماست، همان‌طور که صفحهٔ گوشی نقطهٔ کورِ کسی است که سایتش را روی کامپیوتر ساخته.
از اولین وقت خالی‌تان شروع کنید
یک بعدازظهر کامل برایش کنار نگذارید. آن بعدازظهر هیچ‌وقت نمی‌رسد.
دفعهٔ بعد که منتظرید — پشت چراغ قرمز، بین یک سفارش و سفارش بعدی، توی صف بانک — اپ یادداشت گوشی‌تان را باز کنید و دو دقیقه دیکته کنید: چه‌کار می‌کنید، چه منطقه‌ای را پوشش می‌دهید، مراجعه‌تان چقدر هزینه دارد، و چه ساعاتی کار می‌کنید. با همین، قسمت سخت کار را از قبل انجام داده‌اید.
همین که آن را داشتید، برای Proyecta توضیحش دهید و منتشرش کنید. و اگر چیزی کمی اشتباه از آب در آمد، فقط همان‌طور که به هر کسی می‌گویید به آن هم بگویید: «شماره تلفن را بزرگ‌تر کن و آن بخش را حذف کن.» این را هم از روی گوشی‌تان.