سفارش آنلاین برای رستوران شما بدون کمیسیون به ازای هر سفارش (با دریافت پرداخت در وبسایت خودتان)

یک شب یکشنبه نشسته‌ای و حساب‌ها را می‌کنی. تمام هفته از طریق اپ تحویل غذا فروش خوبی داشتی، اما وقتی می‌بینی چقدر برایت واریز کرده‌اند، یک چهارمش کم است. توهم نیست: بین کمیسیون هر سفارش و هزینه پیک، اپ‌ها ۲۵ تا ۳۰ درصد از هر فاکتور را برمی‌دارند. در یک غذای ۱۸۰ پزویی، تقریباً ۵۰ پزو است که هرگز نمی‌بینی. و آن ۵۰ پزو از آنِ توست، از مشتری‌ای که از قبل تو را می‌شناخت، که می‌دانست چطور به تو برسد، که در هر صورت می‌خواست از تو سفارش بدهد.

این مطلب درباره‌ی این است که چطور سفارش‌های آنلاین رستوران خود را بدون کمیسیون به ازای هر سفارش دریافت کنی، با پرداخت مستقیم در وبسایت خودت. این همان سفارش از طریق واتس‌اپ نیست —آن را قبلاً پوشش داده‌ایم و برای شروع خوب عمل می‌کند. این مرحله‌ی بعدی است: اینکه مشتری خودش انتخاب کند، پرداخت کند و در وبسایتت تأیید کند، و پول مستقیم به تو برسد.

تفاوت سفارش از طریق واتس‌اپ و سفارش‌هایی که در وبسایت خودت پرداخت می‌شوند چیست؟

تفاوت در این است که چه کسی کار را انجام می‌دهد و چه کسی کمیسیون را برمی‌دارد. در واتس‌اپ، تو جواب می‌دهی، تأیید می‌کنی چه می‌خواهد، جمع می‌زنی، به او می‌گویی چقدر می‌شود، منتظر واریز می‌مانی و بررسی می‌کنی که واقعاً رسیده باشد. در وبسایتت، مشتری خودش سفارشش را می‌چیند، خودش جمع کل را می‌بیند، همان‌جا با کارت پرداخت می‌کند، و سفارشی که به دستت می‌رسد از قبل پرداخت‌شده است، همراه با آدرس و آنچه می‌خواهد، آماده برای آشپزخانه.

پیگیری واریز وقتی پنج سفارش داری، مشکلی ندارد. اما وقتی یک جمعه چهل سفارش می‌شود، همین رفت‌وآمد وقتت را می‌خورد. دریافت پرداخت در وبسایتت محل کار را عوض می‌کند: نه دنبال واریز رفته‌ای، نه با دست جمع زده‌ای، و مهم‌تر از همه، به کسی کمیسیون نداده‌ای که فقط اجازه داده مشتری خودت از تو خرید کند.

این همان بخشی است که مردم نمی‌بینند. اپ تحویل غذا به‌خاطر آوردن مشتری جدید از تو پول نمی‌گیرد —به‌خاطر هر سفارش از تو پول می‌گیرد، حتی سفارش‌های مشتری‌هایی که از قبل مال خودت بودند. وبسایت خودت فقط همان چیزی را می‌گیرد که درگاه پرداخت می‌گیرد، و تمام.

آیا «بدون کمیسیون» یعنی دریافت پرداخت آنلاین رایگان است؟

نه. نمی‌خواهم بگویم دریافت پرداخت آنلاین ۱۰۰ درصد رایگان است، چون نیست و دوست ندارم بعداً خودت متوجه شوی.

آن چیزی که واقعاً صرفه‌جویی می‌کنی، کمیسیون اپ تحویل غذاست: همان ۲۵ تا ۳۰ درصد هر سفارش از بین می‌رود. این واقعی است و رقم زیادی است.

چیزی که واقعاً باید پرداخت کنی، کمیسیون بانک برای پردازش کارت است. هر درگاه پرداخت (Stripe، Mercado Pago، هرکدام که باشد) برای انتقال پول چیزی می‌گیرد —در مکزیکو حدود ۳ تا ۴ درصد هر تراکنش. این هزینه مربوط به وبسایت نیست، مربوط به بانک است، و هر کسی که کارت قبول کند آن را پرداخت می‌کند، حتی اپ‌های بزرگ.

حساب را با فاکتور خودت بزن: در همان غذای ۱۸۰ پزویی، اپ حدود ۵۰ پزو می‌برد؛ درگاه پرداخت حدود ۶ پزو می‌برد. تفاوتش همان چیزی است که برای خودت می‌ماند. به همین دلیل «بدون کمیسیون به ازای هر سفارش» به معنای «بدون هزینه» نیست —به این معناست که دیگر به واسطه‌ای که نیازش نداری پول نمی‌دهی، و فقط هزینه‌ی واقعی دریافت پرداخت با کارت را می‌پردازی.

وبسایت یک رستوران برای دریافت سفارش و پرداخت آنلاین به چه چیزهایی نیاز دارد؟

پنج بخش لازم است، و هر کدام باید وجود داشته باشد:

1. منو با قیمت‌های واضح و عکس‌های واقعی. اگر مشتری درست نبیند چه چیزی سفارش می‌دهد، سفارش را کامل نمی‌کند. عکس‌های خودت، نه عکس‌های اینترنتی.
2. یک سبد خرید. که بتواند سه تاکو، یک آب‌میوه و یک دسر را با هم انتخاب کند و خودش جمع کل را ببیند. بدون این، سفارش آنلاینی وجود ندارد، فقط یک لیست قیمت است.
3. روش تحویل. خودش از محل می‌گیرد یا برایش می‌بری؟ اگر می‌بری، تا کجا و هزینه‌ی ارسال چقدر است. این را قبل از پرداخت روشن کن، نه بعدش.
4. پرداخت با کارت در همان صفحه. کارتش را وارد کند و تمام. نه فرستادنش به جای دیگر، نه «به این حساب واریز کن و رسیدش را برایم بفرست».
5. تأییدی که به دست تو می‌رسد. سفارش پرداخت‌شده باید جایی به دستت برسد که واقعاً ببینی‌اش —واتس‌اپ، ایمیل، یا یک صفحه در آشپزخانه. اگر به پنلی برسد که هیچ‌وقت باز نمی‌کنی، یک سفارش سرد می‌شود و یک مشتری را از دست می‌دهی.

یک مثال واقعی

فرض کن یک مرغ‌سرای (روستیسریا) در گوادالاخارا، محله‌ی چاپالیتا داری. مرغ بریان، نیم‌پرس، برنج، تورتیا می‌فروشی، و آخر هفته‌ها آگواچیله هم داری. امروز سفارش‌ها را از طریق تلفن و واتس‌اپ می‌گیری، و شنبه‌ها غرقِ کار می‌شوی: جواب می‌دهی، روی کاغذ یادداشت می‌کنی، و بعضی وقت‌ها یکی از قلم می‌افتد.

این را برای Proyecta توضیح می‌دهی —«یک وبسایت برای مرغ‌سرایم با منو، عکس‌های مرغ‌ها، یک سبد خرید تا سفارششان را بچینند، گزینه‌ی گرفتن از محل یا ارسال داخل چاپالیتا، و اینکه همان‌جا با کارت پرداخت کنند؛ و سفارش به واتس‌اپ کسب‌وکارم برسد»— و یک سایت واقعی و منتشرشده با لینک خودش بیرون می‌آید. با صحبت کردن آن را تنظیم می‌کنی: «هزینه‌ی ارسال را ۴۰ پزو بگذار»، «مرغ کامل ۲۴۰ پزو»، «آگواچیله را وسط هفته حذف کن». شنبه‌ی بعد، نیمی از سفارش‌هایت خودشان وارد می‌شوند، از قبل پرداخت‌شده، درحالی‌که تو در آشپزخانه‌ای و چسبیده به تلفن نیستی.

همچنان از واتس‌اپ برای مشتری‌ای استفاده می‌کنی که ترجیح می‌دهد برایت پیام بنویسد. اما کسی که از قبل می‌داند چه می‌خواهد، خودش سفارش می‌دهد و پرداخت می‌کند. و از هر کدام از این‌ها، همان ۵۰ پزویی که قبلاً صرف کمیسیون می‌شد، برای خودت می‌ماند.

چه زمانی به سفارش آنلاین با پرداخت یکپارچه نیاز ندارم؟

اگر فقط مغازه‌ای می‌فروشی —غذای روزانه، تاکوی سرپایی، آدم‌هایی که می‌آیند، می‌خورند و می‌روند— دریافت پرداخت آنلاین برایت فرقی ایجاد نمی‌کند. هیچ‌کس برای تاکویی که سه دقیقه دیگر می‌خورد، از قبل با کارت پرداخت نمی‌کند. آنجا بهتر است منو، آدرس و واتس‌اپ را به‌خوبی و قابل‌دید داشته باشی.

پرداخت آنلاین وقتی به‌صرفه می‌شود که از قبل سفارش از راه دور می‌گیری (برای بردن یا ارسال به خانه)، وقتی فاکتورت آن‌قدر بالاست که کمیسیون اپ درد می‌کند، یا وقتی رفت‌وآمدِ تأیید واریزها از طریق واتس‌اپ دقیقاً وقتی که بیشترین نیاز به دست‌ها در آشپزخانه را داری، آن‌ها را از کار می‌اندازد. اگر خودت را در یکی از این سه حالت دیدی، وقتش رسیده است.

قبل از تصمیم‌گیری امتحانش کن

امروز لازم نیست به چیزی متعهد شوی. رستورانت را در Proyecta توضیح بده —منویت، روش تحویلت، و اینکه می‌خواهی پرداخت در همان وبسایت انجام شود— و ببین چه چیزی بیرون می‌آید. مقایسه کن: کمیسیون اپ در یک هفته‌ی عادی الان چقدر برایت هزینه دارد، در برابر چقدر هزینه‌ی درگاه پرداخت خواهد بود اگر خودت مستقیم دریافت کنی. اگر اعداد برایت منطقی بود، منتشرش کن (proyecta.dev) و شروع کن به نگه‌داشتن چیزی که همیشه مال خودت بود. و اگر نه، هم با فهمیدنش چیزی از دست ندادی.