وب‌سایت اسپا، رزرو، پکیج‌ها و سوالاتی که کسی در واتساپ نمی‌پرسد

وب‌سایت یک اسپا باید خدمات را همراه با مدت‌زمانشان نشان دهد (نه فقط قیمت)، سوالاتی که هیچ‌کس دوست ندارد در واتساپ بپرسد، و پکیج‌ها یا کارت‌های هدیه کامل را در یک نگاه.

ساعت هفت شب است. درمانگر تو چهل دقیقه از یک ماساژ نوددقیقه‌ای را گذرانده و موبایل اسپا توی کشوی پذیرش در حال لرزیدن است. یک نفر همین الان نوشته: «سلام، فردا حدود ساعت ۵ جا دارید؟».

آن شخص حدود بیست دقیقه منتظر جواب تو می‌ماند. بعد به دو اسپای دیگر هم پیام می‌دهد. به هر کدام که اول جواب بدهد، پول می‌دهد.

وب‌سایت اسپا فقط برای این نیست که زیبا به نظر برسد. برای این است که وقتی دست‌هایت بندند جواب بدهد، و در این کسب‌وکار تقریباً تمام روز دست‌ها بندند.

چرا یک اسپا با وجود پُرکاری نوبت از دست می‌دهد؟

چون کسی که می‌تواند تلفن را جواب بدهد، همان کسی است که داخل کابین است، دست‌هایش روغنی است و نمی‌تواند وسط جلسه بیرون بیاید. در یک سالن زیبایی رفت‌وآمد هست —یکی دم‌شویی، یکی پشت صندوق— و آنجا می‌شود بین دو مدل‌مو جواب تلفن را داد. در اسپا نه.

و چیزی که می‌فروشی یک بلوک زمانی است: یک کابین، یک درمانگر، نود دقیقه. اگر ساعت پنج عصر خالی از دستت برود، دیگر هرگز آن ساعت را نمی‌فروشی؛ این مثل یک بلوز نیست که روی رگال آویزان بماند و منتظر مشتری بعدی باشد.

این دو را کنار هم بگذار و مشکل واقعی یک اسپای کوچک همین است: دقیقاً در ساعاتی که مشغول کار هستی نوبت از دست می‌دهی، و این‌ها همان ساعاتی هستند که مردم تصمیم می‌گیرند.

وب‌سایت اسپا باید چه چیزهایی داشته باشد؟

بیش از هر چیز سه چیز: فهرست خدمات همراه با مدت‌زمان و قیمتشان —نه فقط قیمت—، اطلاعات تماس واقعی (نقشه، ساعات کاری، تلفن) و یک عکس از کابین‌هایت همان‌طور که واقعاً هستند.

چیزی که در وب‌سایت‌های اسپا بیشتر از همه غایب است، قیمت نیست. مدت‌زمان است.

«ماساژ آرامش‌بخش $650» هیچ چیزی به کسی نمی‌گوید که دارد حساب می‌کند آیا قبل از رفتن دنبال بچه‌ها به مدرسه وقت دارد یا نه. اما «ماساژ آرامش‌بخش، ۶۰ دقیقه، $650 / ۹۰ دقیقه، $850» می‌گوید. با این، آن شخص دیگر بعدازظهرش را تصور می‌کند، و کسی که بعدازظهرش را تصور می‌کند همان کسی است که نوبت می‌گیرد.

پس فهرستت باید سه ستون داشته باشد، نه دو ستون: چیست، چقدر طول می‌کشد، چقدر قیمت دارد. ماساژ آرامش‌بخش، ماساژ ضدگرفتگی عضلانی، سنگ‌های داغ، فیشیال، لایه‌برداری، پوشش گلی، تماسکال، ماساژ زوجین. هر کدام با دقیقه‌های خودش.

بقیه‌اش کوتاه است: نقشه، ساعات کاری واقعی، تلفن، و یک عکس واقعی از کابینت، نه عکس مجله‌ای. همین عکس به‌تنهایی به سوال «کجا قرار است برسم؟» که ذهن کسی که هرگز به اسپا نرفته را مشغول کرده، جواب می‌دهد.

مردم چه سوالاتی را جرأت نمی‌کنند در واتساپ بپرسند؟

سوالاتی مثل این‌که آیا باید همه لباس‌ها را درآورد، آیا می‌شود درمانگر مرد یا زن درخواست کرد، یا اگر حامله باشی چه اتفاقی می‌افتد. پرسیدن این چیزها از یک غریبه در واتساپ خجالت‌آور است، پس مردم نمی‌پرسند: با همان سوال بی‌جواب می‌مانند و نوبت نمی‌گیرند. تو هم هیچ‌وقت از آن فروشِ از دست‌رفته باخبر نمی‌شوی، چون هیچ‌وقت آن گفت‌وگو شکل نگرفته. برای همین این بخشی است که تقریباً هیچ اسپایی منتشرش نمی‌کند، و همان بخشی است که بیشترین نوبت را برایت می‌آورد.

آن را با عنوان «قبل از بازدیدت» بگذار:

  • تکلیف لباس‌ها و وسایلت چیست: آیا کمد قفل‌دار هست، آیا حوله و دمپایی می‌دهند، آیا دوش هست.
  • آیا می‌توانی درمانگر زن یا مرد درخواست کنی. بسیاری از افراد فقط به همین دلیل نوبت نمی‌گیرند.
  • آیا ماساژ زوجین در یک کابین است، با دو تخت.
  • چه ساعتی باید رسید: پانزده دقیقه زودتر، و چرا (تا وقت جلسه‌ات کم نشود).
  • اگر حامله‌ای، تازه عمل کرده‌ای یا فشار خونت بالاست چه می‌شود. بعضی خدمات مناسب‌اند و بعضی نه.
  • سیاست لغو نوبتت، در یک خط: «لغو نوبت با ۲۴ ساعت اطلاع قبلی».

این‌ها ده خط هستند و بیشتر از هر تخفیف فصلی ارزش دارند.

چطور پکیج‌ها و کارت‌های هدیه اسپا را بدون وابستگی به واتساپ بفروشیم؟

با نمایش کامل هر پکیج در یک کارت روی وب‌سایتت —چه چیزی شامل می‌شود، چقدر طول می‌کشد، چقدر قیمت دارد، تا چه زمانی معتبر است— به‌جای توضیح‌دادن پیام‌به‌پیام. و برای کارت‌های هدیه، حتی برای شروع فروششان هم نیازی به درگاه پرداخت نداری.

یک پکیج چهار اطلاعات دارد: چه چیزی شامل می‌شود، چقدر طول می‌کشد، چقدر قیمت دارد و تا چه زمانی معتبر است. در واتساپ این می‌شود پنج پیام، و بعد از پنج پیام آن شخص دیگر مطمئن نیست چه چیزی به او پیشنهاد داده‌ای. فروش خودش‌به‌خود سرد می‌شود، بدون آن‌که کسی «نه» بگوید. در وب‌سایتت این یک کارت است که با یک نگاه کامل دیده می‌شود:

پکیج عروس — فیشیال عمیق + لایه‌برداری + ماساژ آرامش‌بخش ۶۰ دقیقه‌ای. سه جلسه. $2,400. اعتبار ۶ ماه.

و بعد پولی هست که تقریباً همه اسپاها از دستش می‌دهند: کارت‌های هدیه. ۱۰ مه، دسامبر، روز ولنتاین. کسی که می‌خرد مشتری تو نیست — پسر، همسر، دوست است — و این شخص نمی‌خواهد با تو گفت‌وگو کند: با عجله است و می‌خواهد قبل از پایان ساعت ناهارش کارش را تمام کند.

برای شروع به درگاه پرداخت نیازی نداری. پکیج را با دکمه‌ی «می‌خواهم این را هدیه بدهم» می‌گذاری، پیامش به دستت می‌رسد، اطلاعات حساب برای انتقال وجه را می‌فرستی، و وقتی پول رسید یک کد همراه با تاریخ اعتبارش برایش می‌فرستی. با همین، همین هفته داری کارت هدیه می‌فروشی. درگاه پرداخت بعداً می‌آید، وقتی دیگر بدانی چه تعداد می‌فروشی.

آیا اسپای من به رزرو آنلاین نیاز دارد؟

بله، برخلاف بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک دیگر. یک باشگاه ورزشی یا تعمیرگاه ماشین نیازی ندارند که مردم آنلاین جایشان را رزرو کنند، اما اسپا به همان دلیل همیشگی کم‌کم به این نیاز پیدا می‌کند: هیچ‌کس نمی‌تواند وسط یک جلسه موبایل را جواب بدهد، و این دقیقاً همان ساعاتی است که مردم تصمیم می‌گیرند.

اما مراقب چیزی باش که می‌خواهند به تو بفروشند. یک تقویم زنده —جایی که مشتری ساعت را انتخاب می‌کند و فوراً تأیید می‌شود— نیاز دارد که کابین‌ها و درمانگرهایت توی یک سیستم تعریف شده باشند: هر کس چه خدمتی می‌دهد، چند کابین داری، پانزده دقیقه‌ای که آماده‌کردن کابین برای نفر بعدی وقت می‌گیرد. برنامه‌ی تو امروز توی یک دفترچه زندگی می‌کند. مجبور کردنش به یک تقویم بد پیکربندی‌شده دقیقاً همان راهی است که باعث می‌شود شنبه ساعت شش دو زوج همزمان توی یک کابین سر و کله بزنند.

پیش‌پرداخت: فقط جایی بخواهش که واقعاً درد دارد

عدم‌حضور در یک اسپا فقط یک میز خالی نیست: کابین را نود دقیقه بسته‌ای و به درمانگرت گفته‌ای که بماند. آن ساعت را خودت پرداخت کرده‌ای. با این حال، برای همه‌چیز پیش‌پرداخت نخواه — کسی که یک ماساژ ۶۰دقیقه‌ای سه‌شنبه می‌خواهد را با این کار فراری می‌دهی. آن را فقط جایی بخواه که خطرش بزرگ است (ماساژ زوجین، پکیج‌ها، آخر هفته‌ها) و همان‌جا، کنار قیمت، بگویش: «شنبه و یکشنبه با $300 پیش‌پرداخت رزرو می‌کنیم».

چطور وب‌سایت اسپایت را توصیف کنی و همین امروز منتشرش کنی

Proyecta را باز می‌کنی و اسپایت را همان‌طور تعریف می‌کنی که برای یک نفر پشت تلفن تعریف می‌کردی:

«یک اسپا در کوئرناواکا دارم با سه کابین. ماساژ آرامش‌بخش ۶۰ و ۹۰ دقیقه‌ای می‌دهم، ضدگرفتگی عضلانی، سنگ‌های داغ، فیشیال عمیق، لایه‌برداری و ماساژ زوجین، از $550 تا $1,400. سه‌شنبه تا یکشنبه از ۱۰ تا ۸ باز هستم. می‌خواهم فهرست خدمات همراه با مدت‌زمان و قیمت، یک بخش پکیج‌ها با پکیج عروس و کارت‌های هدیه، یک بخش «قبل از بازدیدت» با موضوع کمدهای قفل‌دار، حوله و رسیدن ۱۵ دقیقه زودتر، یک فرم که در آن از من بخواهند با دو ساعت پیشنهادی نوبت بگیرم، نقشه و دکمه‌ی واتساپ. شش عکس از کابین‌هایم دارم.»

وب‌سایت ساخته می‌شود، بازبینی‌اش می‌کنی، منتشرش می‌کنی. همین امروز با لینک خودش روی اینترنت است.

تست یک‌دقیقه‌ای، روی موبایلت

قبل از این‌که لینک را برای کسی بفرستی، آن را روی گوشی‌ات باز کن:

  • آیا مدت‌زمان کنار قیمت دیده می‌شود، بدون نیاز به زوم؟
  • آیا بخش «قبل از بازدیدت» کامل خوانده می‌شود؟
  • آیا پکیج تاریخ اعتبارش را نشان می‌دهد؟
  • آیا فرم نوبت واقعاً به دستت می‌رسد؟ یکی را برای خودت بفرست.
  • آیا نقشه در Google Maps با آدرس درست باز می‌شود؟

اگر همه‌چیز تأیید شد، لینک را در Instagram، در WhatsApp Business و در پذیرش با یک کد QR بگذار.

از همان چیزی شروع کن که از بر داری

فهرست خدماتت همراه با دقیقه‌ها و قیمت‌هایشان از قبل توی ذهنت هست. این ۸۰ درصد وب‌سایت است.

آن را در Proyecta توصیف کن و فقط اگر دوستش داشتی منتشرش کن. در بدترین حالت بیست دقیقه از دست می‌دهی. در بهترین حالت، فردا ساعت هفت یک نفر وقتی تو داخل کابین هستی با تو نوبت می‌گیرد.


کلمه کلیدی: وب‌سایت اسپا.