وب‌سایت باشگاه ورزشی، قیمت‌ها، ساعت‌ها و کلاس‌ها در یک‌جا
وب‌سایت یک باشگاه ورزشی در مکزیک باید شهریه ماهانه کامل، برنامهٔ کلاس‌ها به‌صورت متن (نه تصویر) و یک دکمهٔ واحد برای رزرو یک کلاس آزمایشی رایگان را نشان دهد.
ساعت ده شب یک یکشنبه است. یک نفر همین الان تصمیم گرفته که این هفته بالأخره تمرین را شروع کند. توی گوشی‌اش دنبال «باشگاه در محله‌اش» می‌گردد، تو را در اینستاگرام پیدا می‌کند، و همان‌جا انگیزه‌اش تمام می‌شود: نه قیمتی هست، نه ساعتی، نه آدرس دقیقی. پیامی می‌فرستد و می‌پرسد شهریه ماهانه چقدر است. تا دوشنبه ظهر کسی جواب نمی‌دهد.
تا آن موقع، او قبلاً در باشگاه چندخانه آن‌طرف‌تر ثبت‌نام کرده، همان‌جایی که اطلاعات کامل را گذاشته بود.
این دقیقاً همان چیزی است که یک وب‌سایت باشگاه ورزشی حل می‌کند: صفحه‌ای که در کمتر از یک دقیقه جواب می‌دهد شهریه ماهانه چقدر است، کلاس‌ها چه زمانی برگزار می‌شوند و چطور می‌شود یکی را رایگان امتحان کرد — این صفحه آن‌جا نیست که کسی را متقاعد کند، آن‌جاست که سر راه کسی که قبلاً تصمیمش را گرفته نایستد.
چرا باشگاه ورزشی را متفاوت از کسب‌وکارهای دیگر پیدا می‌کنند؟
دندان‌پزشک را وقتی پیدا می‌کنند که جایی درد می‌کند. باشگاه را وقتی پیدا می‌کنند که بالأخره تصمیمشان را گرفته‌اند — و این تصمیم عمر کوتاهی دارد. یک یکشنبه شب گرفته می‌شود، بعد از یک عروسی، روز دوم ژانویه، یا روزی که یک نفر نتوانسته شلوارش را ببندد. اگر در همان لحظه چیزی که لازم دارند بدانند را پیدا نکنند، تصمیم سرد می‌شود.
به همین دلیل صفحه‌ات لازم نیست زیبا باشد. لازم است در کمتر از یک دقیقه به سه سؤال جواب بدهد: چقدر هزینه دارد، چه ساعتی باز هستید، و آیا کلاس آزمایشی وجود دارد. بقیه‌اش فقط تزئین است.
آیا باید قیمت‌ها را در وب‌سایت باشگاهم بگذارم؟
بله — شهریه ماهانهٔ کامل، به‌طوری که قابل‌مشاهده باشد بدون این‌که کسی مجبور شود بپرسد. اینجا همان جایی است که بیشتر صاحبان باشگاه با من بحث می‌کنند، پس بگذار آرام پیش برویم.
استدلال برای نگذاشتن قیمت این است که «بگذار برایم پیام بدهند و همان‌جا توضیح می‌دهم». منطقی به نظر می‌رسد ولی جواب نمی‌دهد، به دو دلیل.
اول: رقیبانت از قبل قیمت‌های تو را می‌دانند. ماه‌ها پیش یک نفر را فرستادند تا بپرسد. پنهان کردنِ آن‌ها تو را از رقبا محافظت نمی‌کند، فقط مشتری را بی‌اطلاع می‌گذارد.
دوم: کسی که قیمت را پیدا نمی‌کند برایت پیام نمی‌دهد، می‌رود پیش کسی که قیمتش را گذاشته. پرسیدن زحمت دارد، و ساعت ده شب کسی دلش نمی‌خواهد یک مکالمه را شروع کند.
جدول کامل را بگذار، با همهٔ چیزهایی که می‌فروشی:
- ورود روزانه (یک‌روزه)
- هفتگی
- شهریه ماهانه
- پلن زوجی یا خانوادگی، اگر داری
- تخفیف دانشجویی، و چه چیزی برای اثبات آن لازم است
- حق ثبت‌نام: چقدر است و آیا گاهی آن را می‌بخشی
آن نکتهٔ آخر طلاست. «ثبت‌نام ۲۰۰$، این ماه بدون ثبت‌نام» برای فروشت بیشتر از هر عکسی از دمبل‌ها کار می‌کند.
برنامهٔ کلاس‌ها در وب‌سایت باید چطور باشد؟
به‌صورت متن واقعی، هرگز در قالب تصویر — به همین سادگی. تقریباً همهٔ باشگاه‌های کوچک یک مشکل مشترک دارند: برنامهٔ کلاس‌ها در یک تصویر زندگی می‌کند که هر دوشنبه در استوری گذاشته می‌شود، و آن تصویر سه عیب دارد.
روی یک گوشی کوچک خوانده نمی‌شود — چون برای دیده‌شدن روی کامپیوتر کسی که طراحی‌اش کرده ساخته شده است. قابل جست‌وجو نیست: اگر کسی در گوگل بگردد «کلاس اسپینینگ شب»، گوگل نمی‌تواند چیزی که در JPG تو نوشته شده را بخواند. و تاریخش می‌گذرد: تصویر دوشنبه دیگر چهارشنبه کاربردی ندارد چون مربی ساعت را عوض کرده، اما تصویر همچنان در گردش است.
این‌طور باید در صفحه دیده شود:
اسپینینگ — دوشنبه، چهارشنبه و جمعه، ساعت ۷ عصر — مربی آلان — ۱۲ دوچرخه فانکشنال — سه‌شنبه و پنجشنبه، ساعت ۸ عصر — مربی واله زومبا — شنبه‌ها، ساعت ۱۰ صبح
با نام کسی که کلاس را برگزار می‌کند، چون مردم بیشتر به‌خاطر مربی ثبت‌نام می‌کنند تا به‌خاطر کلاس. و با ظرفیت کلاس هر وقت محدود باشد، چون دانستن این‌که فقط ۱۲ دوچرخه هست باعث می‌شود آدم زودتر برسد به‌جای این‌که دم در شکایت کند.
یک دکمهٔ تنها: کلاس آزمایشی
مهم‌ترین دکمهٔ یک وب‌سایت باشگاه ورزشی «ثبت‌نام کن» نیست. «بیا یک کلاس را رایگان امتحان کن» است — یا «روز اول رایگان است»، اگر کلاس برگزار نمی‌کنی.
این یک تصمیم خیلی کوچک‌تر است. هیچ‌کس یک یکشنبه از روی گوشی‌اش یک قرارداد یک‌ساله برای شهریه امضا نمی‌کند؛ ولی قبول می‌کند که یک سه‌شنبه ساعت ۸ برود و امتحان کند. این همان تعهدی است که صفحه‌ات باید از او بخواهد.
و باید فقط یکی باشد. اگر پنج دکمه بگذاری — ثبت‌نام کن، قیمت بگیر، واتس‌اپ، با ما تماس بگیر، دنبالمان کن — هیچ‌کدام را استفاده نمی‌کنند. یک دکمهٔ بزرگ، و واتس‌اپ هم قابل‌مشاهده بدون این‌که لازم باشد صفحه را پایین بکشند.
عکس‌ها: باشگاه پر در ساعت ۷ عصر
عکسی که دوست داری بگذاری، عکس تجهیزات نو و تمیز است، ساعت ۶ صبح وقتی هیچ‌کس نیست. عکسی که می‌فروشد، عکس ساعت ۷ عصر است با آدم‌هایی که تمرین می‌کنند.
باشگاه خالی غمگین به نظر می‌رسد حتی اگر تجهیزاتش بهتر باشد. شش تا هشت عکس کافی است: بخش وزنه‌ها با آدم‌هایی داخلش، یک کلاس در حال برگزاری، سرویس‌های بهداشتی یا رختکن (بله، واقعاً: خیلی‌ها از همین‌جا تصمیم می‌گیرند)، نمای ورودی از خیابان تا وقتی می‌رسند جایش را بشناسند، و مربی‌ها. همه از خودت، گرفته‌شده با گوشی. عکس‌های بانک تصویر معلوم‌اند و باعث می‌شوند به همه‌چیز دیگر هم شک کنند.
این در عمل چه شکلی است
باشگاهت را دقیقاً همان‌طور که برای یک مشتری تعریف می‌کردی، برای Proyecta توضیح می‌دهی:
«Iron House Gym، در پوئبلا، خیابان ۳۱ پونینته، پلاک ۱۴۲۰، محله لا پاز. دوشنبه تا جمعه از ساعت ۶ صبح تا ۱۰ شب باز هستیم و شنبه‌ها از ۷ صبح تا ۳ عصر؛ یکشنبه‌ها تعطیل. ورود یک‌روزه ۸۰$، هفتگی ۲۵۰$، شهریه ماهانه ۵۵۰$، پلن زوجی ۹۵۰$، دانشجویی ۴۵۰$ با کارت دانشجویی. حق ثبت‌نام ۲۰۰$. کلاس‌ها: اسپینینگ دوشنبه، چهارشنبه و جمعه ساعت ۷ عصر با مربی آلان، ۱۲ دوچرخه؛ فانکشنال سه‌شنبه و پنجشنبه ساعت ۸ عصر؛ زومبا شنبه‌ها ساعت ۱۰ صبح. کلاس اول رایگان است. واتس‌اپ ۲۲۲ ۱۲۳ ۴۵۶۷.»
یک سایت واقعی و منتشرشده بیرون می‌آید، با لینک خودش — با جدول قیمت‌ها، برنامهٔ کلاس‌ها به‌صورت متن و دکمهٔ کلاس آزمایشی بالای صفحه. اگر فردا شهریه را به ۶۰۰$ ببری یا مربی واله ساعت فانکشنال را به ۷ تغییر بدهد، فقط می‌گویی و تغییر می‌کند. دیگر لازم نیست دوباره چیزی را طراحی کنی.
آیا به رزرو آنلاین کلاس برای باشگاهم نیاز دارم؟
تقریباً هیچ باشگاه کوچکی در ابتدا به آن نیاز ندارد — این بخش صادقانهٔ ماجراست.
وقتی ۱۲ دوچرخه داری و ۱۸ نفر می‌آیند به کار می‌آید — آن‌جاست که رزرو از دعوا دم در جلوگیری می‌کند. وقتی کلاس‌هایت هیچ‌وقت پر نمی‌شوند به کار نمی‌آید: یک قدم اضافه به کسی اضافه می‌کنی که از قبل حاضر بود بیاید، و همان‌جا آدم از دستت می‌رود.
قانون ساده است: اگر تا حالا مجبور نشده‌ای به کسی بگویی «دیگر جا نیست»، هنوز لازم نیست آن را بگذاری.
همین برای دریافت آنلاین شهریه هم صدق می‌کند. مدرن به نظر می‌رسد و تقریباً همیشه زودتر از وقتش است: آدم‌های باشگاه دمِ پیشخوان پول را می‌دهند و همان‌جا هم سلام و احوال‌پرسی می‌کنند. آن روزی به‌دردت می‌خورد که مشتری از دستت برود چون «یادش رفته برود پول را بدهد»، نه قبل از آن.
قبل از انتشار، آزمون یک‌دقیقه‌ای
صفحه‌ات را روی گوشی‌ات باز کن، با دیتا، نه با وای‌فای باشگاه:
- آیا شهریه ماهانه را بدون این‌که دو صفحه اسکرول کنی می‌بینی؟
- آیا می‌توانی برنامهٔ کلاس‌ها را بدون زوم کردن بخوانی؟
- آیا دکمهٔ واتس‌اپ خودش باز می‌شود، بدون این‌که لازم باشد شماره را کپی کنی؟
- آیا می‌شود روی آدرس لمس کرد و Google Maps باز شود؟
- آیا در عکس‌ها آدم دیده می‌شود؟
اگر هر پنج مورد را پاس کردی، دیگر از بیشتر باشگاه‌های شهرت بهتر هستی.
از همان چیزی شروع کن که از قبل از حفظ بلدی: قیمت‌ها و ساعت‌هایت. آن را در Proyecta توضیح بده، ببین چه چیزی بیرون می‌آید، و اگر دوستش داشتی همین امروز منتشرش کن. رزرو، اپلیکیشن و بقیهٔ چیزها می‌توانند منتظر بمانند تا مشکلی که توجیه‌شان می‌کند پیدا شود.