چطور یک کاتالوگ آنلاین بسازید که خودتان بتوانید آن را به‌روزرسانی کنید

روخلیو یک فروشگاه قطعات خودرو در اوروآپان دارد و روزش در گوشی‌اش گم می‌شود، چون هر بار باید به همان سؤال با اسم دیگری جواب بدهد: «تسمه دینام برای تسورو مدل ۲۰۱۰ دارید؟»، «لنت ترمز برای آوئو دارید؟»، «پمپ بنزین چند؟» بین ایستادن پشت پیشخوان و رفتن تا قفسه، هر جواب دو سه دقیقه از او می‌گیرد. این می‌شود روزی حدود چهل پیام. حسابش را بکنید: بیشتر از یک ساعت در روز فقط صرف گفتن آره، نه یا چقدر می‌شود.

کاتالوگ آنلاین دقیقاً برای همین وجود دارد: تا مشتری بتواند جستجو کند، ببیند که آن را دارید یا نه، و قیمتش را ببیند — بدون اینکه شما لازم باشد جواب بدهید.

کاتالوگ آنلاین چیست و چه فرقی با آلبوم عکس دارد؟

کاتالوگ آنلاین فهرست چیزهایی است که می‌فروشید — با قیمت، موجودی و راهی برای جستجو — که در سایت خودتان منتشر شده است. فرقش با آلبوم فیسبوک این است که کاتالوگ قابل فیلتر کردن است: مشتری «تسورو» را تایپ می‌کند و دوازده قطعه‌ای که برای آن ماشین دارید جلویش می‌آید.

همین یک نکته است که اهمیت دارد. یک آلبوم با ۲۰۰ عکس که قیمت‌هایش توی کامنت‌ها گم شده، سؤال را از کسی برنمی‌دارد — فقط پرسیدنش را سخت‌تر می‌کند. برای همین است که بعضی‌ها «کاتالوگشان» را می‌گذارند ولی باز هم همان پیام‌ها را در واتس‌اپ جواب می‌دهند: آن‌ها عکس بار گذاشته‌اند، نه کاتالوگ.

هر محصول چه اطلاعاتی لازم دارد تا کاتالوگ واقعاً کار کند؟

پنج فیلد. برای شروع بیشتر از این لازم ندارید:

1. نام، همان‌طور که مشتری آن را صدا می‌زند، نه آن‌طور که در فاکتور نوشته می‌شود. «لنت ترمز جلو»، نه «BRK-4471-F».
2. مناسب چه چیزی است، که همان اطلاعاتی است که جستجو را ممکن می‌کند. برای قطعات خودرو، این یعنی تطبیق (برند، مدل، سال‌ها). برای لباس، سایز است؛ برای یک سوپرمارکت، اندازه بسته‌بندی؛ برای یک ابزارفروشی، اندازه.
3. قیمت. با مالیات یا بدون آن، اما بگویید کدام‌یک.
4. اینکه موجود دارید یا نه. یک بله یا یک نه، نه بیشتر.
5. یک عکس — عکس خودتان، از همان قطعه واقعی. عکس کاتالوگ تأمین‌کننده قشنگ است اما شبیه چیزی نیست که واقعاً دست مشتری می‌دهید.

فیلد دوم همان چیزی است که تقریباً همه از قلم می‌اندازند، و همین است که فرق کاتالوگی که کار می‌کند را با کاتالوگی که فقط تزئین است مشخص می‌کند. بدون اطلاعات تطبیق، مشتری باز هم پیام می‌دهد تا بپرسد مناسب است یا نه، و شما دوباره برمی‌گردید به نقطه اول.

وقتی یک قطعه را در سه مدل مختلف دارید چه باید کرد؟

اینجاست که کاتالوگ‌های دستی گیر می‌کنند. روخلیو همان لنت ترمز را در سه کیفیت دارد: اقتصادی، داخلی و وارداتی. اگر آن‌ها را سه محصول جدا ثبت کند، کاتالوگش پر می‌شود از ردیف‌های تقریباً یکسان و مشتری نمی‌تواند تشخیص بدهد کدام کدام است.

راه‌حل این است: یک محصول با سه گزینه. یک ردیف واحد، «لنت ترمز جلو — تسورو»، با سه نسخه داخل آن، هرکدام با قیمت و موجودی خودش. مشتری یک قطعه می‌بیند و یک کیفیت را انتخاب می‌کند؛ شما یک قیمت را به‌روز می‌کنید بدون اینکه به آن دوتای دیگر دست بزنید.

قاعده کاربردی این است: اگر مشتری آن را به‌عنوان یک چیز جستجو می‌کند، یک محصول است. اگر وقتی به پیشخوان می‌رسد باید بین چند گونه انتخاب کند، آن‌ها گزینه‌اند، نه محصولات جدا.

وقتی قیمتی تغییر می‌کند، چه کسی کاتالوگ را به‌روز می‌کند؟

شما — یا هرکسی که پشت پیشخوان است. تمام فلسفه داشتن کاتالوگ خودتان همین است.

اگر هر تغییر قیمت باید از دست برادرزاده‌ای که سایت‌تان را ساخته عبور کند، هیچ‌وقت آن را به‌روز نمی‌کنید، و کاتالوگی با قیمت‌های هشت‌ماه‌پیش بدتر از نداشتن کاتالوگ است: مشتری با یک اسکرین‌شات و نگاهی که می‌گوید «اینجا چیز دیگری نوشته» سر می‌رسد.

چیزی که لازم دارید یک کنسول است که وارد آن می‌شوید، محصول را پیدا می‌کنید، عدد را عوض می‌کنید و ذخیره می‌کنید. بدون کد، بدون منتظر کسی ماندن، درست از روی گوشی‌تان اگر پشت پیشخوان باشید. وقتی کمتر از یک دقیقه طول بکشد، واقعاً انجامش می‌دهید.

با چند محصول شروع کنید؟

با آن‌هایی که زودتر از همه فروش می‌روند — نه کل انبارتان. سی چهل قلم که درست و کامل باشند، بیشتر چیزهایی را که مردم می‌پرسند پوشش می‌دهد؛ سه هزار ردیف نیمه‌کاره هیچ‌وقت تمام نمی‌شود و کاتالوگ برای همیشه پیش‌نویس باقی می‌ماند.

این فهرست را از قبل دارید، و توی سرتان نیست — آخرین سفارشی است که از تأمین‌کننده گرفته‌اید. هرچه بیشتر دوباره سفارش می‌دهید همان چیزی است که بیشتر فروش می‌رود. از همان‌جا شروع کنید و بقیه را هر وقت مردم درباره‌اش پرسیدند اضافه کنید — این‌طوری پیشخوان ترتیب را تعیین می‌کند، نه شما ساعت یازده شب که سعی می‌کنید همه‌چیز را به خاطر بیاورید.

کاتالوگ چه چیزی را برایتان حل نمی‌کند

به‌تنهایی مشتری جدید نمی‌آورد. جواب سؤالی است که مردم از قبل از شما می‌پرسیدند، نه یک تبلیغ.

رابطه شخصی را هم جایگزین نمی‌کند. روخلیو همچنان پیام‌های واتس‌اپ را جواب می‌دهد، فقط درباره چیز دیگری: به‌جای «دارید؟»، مردم می‌نویسند «آن وارداتی را برایم نگه دار، ساعت ۶ سر می‌زنم.» آن گفتگو ارزش آن سه دقیقه را دارد.

و خودش را هم نگه نمی‌دارد. اگر موجودی را بار بگذارید و دیگر دستش نزنید، تا دو ماه دیگر کاتالوگ‌تان به مردم دروغ می‌گوید. یک کاتالوگ ۳۰قلمی که به‌روز است بهتر از یک کاتالوگ ۵۰۰قلمی است که با اعداد ماه مارس کار می‌کند.

چطور همین هفته کاتالوگ‌تان را آنلاین کنید

لازم نیست کسی را استخدام کنید یا کدنویسی یاد بگیرید. کسب‌وکارتان را در Proyecta همان‌طور توضیح بدهید که برای یک مشتری توضیح می‌دهید: «یک سایت برای فروشگاه قطعات خودروی من در اوروآپان، با کاتالوگی که مردم بتوانند بر اساس برند و مدل ماشین جستجو کنند، با قیمت‌ها، موجود بودن یا نبودن، و یک دکمه واتس‌اپ.» از همین توضیح یک سایت واقعی و منتشرشده با لینک مخصوص خودش بیرون می‌آید، و یک کنسول که خودتان قیمت‌ها و موجودی را در آن عوض می‌کنید.

اول چیزهایی را بار بگذارید که بیشتر دوباره سفارش می‌دهید. اگر در همان هفته اول پیام‌های «دارید؟» کم شود، یعنی کاتالوگ از همین الان کارش را می‌کند، و خودتان می‌فهمید بعدش چه چیزی را اضافه کنید.

توضیحش را بدهید و در proyecta.dev منتشرش کنید.