چطور با فیسبوکی که داری یک وبسایت بسازی (و چه چیزهایی از آن به کارت میآید)
اگر همین حالا فیسبوک داری، تقریباً همهچیز لازم برای وبسایتت را هم داری، عکسهایی که بیشترین لایک را گرفتهاند، اطلاعاتی که در بخش «درباره» نوشتهای، و جوابهایی که در مسنجر بارها تکرار کردهای — فقط باید اینها را در یک سایت مخصوص خودت سروسامان بدهی.
ساعت نه شب است. یک نفر در کولیاکان تازه تصمیم گرفته مبلهای پذیراییاش را عوض کند. با گوشیاش جستوجو میکند، مبلفروشی تو را در فیسبوک پیدا میکند، وارد میشود — و اولین چیزی که میبیند پستی است از هفت ماه پیش که در آن به دونا چویی برای تولدش تبریک گفتهای.
پست قشنگی است. اما نمیگوید یکشنبهها باز هستی یا نه، نمیگوید یک دست مبل سهتکه چند است، و نمیگوید اقساط بدون بهره داری یا نه. سه پست دیگر پایین میرود، خسته میشود و از صفحه بیرون میرود.
این است کل مشکل، و مسئله این نیست که فیسبوک بد باشد. مسئله این است: در فیسبوک، اولین چیزی که آدم میبیند آخرین چیزی است که تو پست کردهای. در وبسایتت، اولین چیزی که میبیند همان چیزی است که خودت انتخاب کردهای. یک وبسایت دقیقاً همین است: سایت اختصاصی خودت در اینترنت، جدا از فیسبوک، جایی که تو تصمیم میگیری چه چیزی اول دیده شود، نه ترتیب زمانی پستهایت. اگر داری فکر میکنی چطور با داشتن فیسبوک یک وبسایت بسازی، خبر خوب این است که بیشتر کار را بدون اینکه بفهمی، از قبل انجام دادهای.
چیزی که فیسبوکت واقعاً خوب انجام میدهد
فیسبوک یک کار را انجام میدهد که وبسایتت هرگز به همان شکل نمیتواند انجام دهد: مردم از قبل همانجا هستند. لازم نیست دنبالت بگردند، خودش جلوی چشمشان میآید. بدون فکر کردن در مسنجر برایت پیام مینویسند، پستهایت را در گروه محله به اشتراک میگذارند، و نظراتی که آنجا داری ارزش دارند. اگر از طریق فیسبوک خوب میفروشی، همچنان پست بگذار — این به این معنا نیست که باید پاکش کنی.
موضوع این است که فید و وبسایت دو کار متفاوت انجام میدهند، و تو از یکی میخواهی هر دو کار را بکند.
فید فیسبوک چه کاری نمیتواند برای کسبوکارت انجام دهد؟
یک فید سه کار را نمیتواند بکند: تصمیم بگیرد مشتری اول چه چیزی ببیند، اطلاعات مهم را ثابت و بدون تغییر نگه دارد، و تضمین کند که حساب همیشه مال تو بماند. حالا هرکدام را جداگانه ببینیم.
یک: نمیتوانی تصمیم بگیری اول چه چیزی دیده شود. مهمترین پستت —همان که قیمتها را گفته یا ساعت کار جدید را اعلام کرده— در عرض سه روز زیر پستهای دیگر گم میشود. اما پست کباب جمعی تیمت چون لایک بیشتری گرفته، بالا میماند.
بله، میتوانی یک پست را بالای صفحه ثابت (پین) کنی، و اگر هنوز این کار را نکردهای، همین امروز انجامش بده. اما فقط یک پست میشود، و همچنان شکل چیزی را دارد که در مارس اتفاق افتاده، نه شکل اطلاعات رسمی کسبوکارت.
دو: اطلاعات مهم ثابت نمیماند. ساعت کار در کامنتی از دو سال پیش نوشته شده. قیمت ارسال، در استوریای است که دیگر پاک شده. شماره تلفن در قسمت توضیحات هست، اما شمارهی بهروزش را در پستی از ماه می گذاشتهای. تو میدانی همهچیز کجاست. مشتری نمیداند.
سه: مال تو نیست. یک حساب میتواند از یک روز به روز دیگر محدود شود و کسی هم نیست که به او زنگ بزنی. این را نمیگویم که بترسانمت —کسبوکارهایی را میشناسم که ده سال است آنجا هستند بدون کوچکترین مشکلی— بلکه چون داشتن آدرس اختصاصی خودت در اینترنت هیچ هزینهای ندارد.
چطور با فیسبوکی که دارم یک وبسایت بسازم؟
کار از کپیکردن چیزهایی شروع میشود که در فیسبوکت از قبل جواب دادهاند، نه از صفر. حساب تو همین حالا سه چیزی دارد که معمولاً باعث گیر کردن آدمها میشود: عکسها، اطلاعات و جوابها.
عکسهایی که از قبل میدانی جواب میدهند. برو داخل پستهایت و آنها را بر اساس بیشترین واکنش مرتب کن. همان هشت یا ده عکس از قبل به تو گفتهاند مردم کدام را دوست دارند — نیازی نیست چیزی را حدس بزنی یا دوباره عکس بگیری. همان مبل قهوهای که ۴۰ لایک گرفته، باید در وبسایتت باشد. میز ناهارخوری که کسی محلش نگذاشته، نه.
تب «درباره». آدرس، تلفن، ساعت کار، اینکه شنبهها ساعت چند تعطیل میکنی. همه اینها از قبل همانجا نوشته شدهاند. عیناً کپیشان کن و همان موقع یکبار هم بازبینیشان کن، چون در نیمی از موارد دیگر بهروز نیستند.
جوابهایی که هزار بار دادهای. مسنجر را باز کن و بیست مکالمهی آخرت را بخوان. سوالهایی که تکرار میشوند —«به ناوولاتو هم ارسال دارید؟»، «اقساط بدون بهره دارید؟»، «میبرید بالا تا طبقه دوم؟»— همینها بخشهای وبسایتت هستند. تو از قبل جوابشان را دادهای. فقط هیچوقت جایی ننوشتهای که ثابت بمانند.
و چیزی که نباید کپی کنی: پستهایت. یک وبسایت فید منظمتر نیست. هیچکس وارد سایتت نمیشود که بخواند در مارس چه چیزی گذاشتهای.
چطور صفحهام را برای Proyecta توصیف کنم تا بسازدش؟
کسبوکارت را در یک پاراگراف توصیف میکنی، مثل وقتی که به یک دستیار میگویی چه چیزی لازم داری، و Proyecta برایت یک وبسایت واقعی و منتشرشده میسازد. مثلاً، چیزی شبیه این به Proyecta میگویی:
«یک وبسایت برای مبلفروشیام در کولیاکان. میخواهم کاتالوگ بر اساس نوع کالا نشان داده شود —مبل پذیرایی، میز ناهارخوری، اتاق خواب— با قیمت از فلان مقدار به بالا، یک بخش که بگوید داخل شهر و تا ناوولاتو ارسال داریم، اینکه با کارت امکان پرداخت اقساطی بدون بهره داریم، ساعت کار (دوشنبه تا شنبه ۱۰ صبح تا ۷ عصر، یکشنبه ۱۱ صبح تا ۳ بعدازظهر)، نقشهی مغازه، و یک دکمهی خیلی بزرگ برای واتساپ.»
نتیجهاش یک وبسایت واقعی و منتشرشده است، با لینک مخصوص خودش. عکسهایی را که از قبل انتخاب کردهای بالا میبری و آن را اصلاح میکنی، مثل وقتی به یک دستیار میگویی: «اول مبلهای پذیرایی را بگذار»، «قیمت اتاقخوابها را بردار»، «دکمهی واتساپ را بالاتر بیاور». این کار یک بعدازظهر وقت میگیرد، نه یک پروژهی بزرگ.
اگر وبسایت بسازم، باید فیسبوکم را پاک کنم؟
نه. وبسایتت جای فیسبوکت را نمیگیرد — فقط کاری را از دوشش برمیدارد که فیسبوک خوب انجامش نمیدهد. این نکته مهم است و تقریباً هیچکس آن را نمیگوید.
همانطور که قبلاً پست میگذاشتی، همچنان پست بگذار. فرق این است که حالا هر پست جایی دارد که آدمها را به آن بفرستد. «اتاقخوابهای جدید رسیدند 👉 [لینک سایتت]». کسی که میخواهد عکسها را ببیند، همانجا میبیند؛ کسی که میخواهد بداند یکشنبه باز هستی یا نه، وارد وبسایتت میشود و در دو ثانیه جوابش را پیدا میکند، بدون اینکه به تو پیام بدهد و منتظر جوابت بماند.
و بله: لینک را در بخش اطلاعات فیسبوکت بگذار، جایی که دیده میشود. این همان چیزی است که اول از همه از یادت میرود.
آزمایش امروز
قبل از هر کاری، این کار را بکن: صفحهی فیسبوک خودت را با گوشی باز کن، اما طوری که گویی یک مشتری هستی که تو را نمیشناسد. با نگاه کسی که از قبل میداند همهچیز کجاست دنبالش نگرد.
بشمار چند بار باید لمس کنی تا ساعت کارت را پیدا کنی. بعد ارزانترین قیمتت را. بعد اینکه ارسال داری یا نه.
اگر بیشتر از دو بار لمس لازم شد —یا اگر اصلاً پیدایش نکردی— حالا دقیقاً میدانی وبسایتت چه کاری برایت انجام خواهد داد. و از قبل عکسها، اطلاعات و جوابها را برای ساختنش داری: فقط کافی است آنها را جایی بنویسی که ثابت بماند. آن را در proyecta.dev توصیف کن و همین امروز منتشرش کن.