پرداخت هنگام تحویل، حواله یا کارت: کدام برای کسب‌وکار شما مناسب‌تر است؟

پرداخت هنگام تحویل برای چیزی مناسب است که خودتان در شهرتان تحویل می‌دهید و می‌توانید دوباره بفروشید. حواله بانکی، برای مبالغ بالا با مشتری‌هایی که از قبل می‌شناسید. کارت، برای سفارش‌های جدیدی که باید قبل از شروع کار، مطمئن شوید پرداخت می‌شود.

مایرا یک گل‌فروشی در لوس موچیس دارد و سفارش‌ها را به در خانه مشتری می‌رساند. دهم مِی، چهل سفارش بیرون فرستاد. سی‌ونُه‌تای آن‌ها خوب پیش رفت. سفارش چهلم یک دسته‌گل ۹۰۰ پزویی با کارت تبریک بود، گل‌هایی که همان صبح خریده شده بودند، و وقتی پیک در را زد کسی خانه نبود. «آخ، دیگه خونه نیستم، فردا تحویلش می‌گیرم.» روز بعد آن دسته‌گل دیگر به‌درد هیچ‌کس نمی‌خورد.

چیزی که مایرا آن روز از دست داد یک کارمزد نبود. گل‌ها بودند، وقتِ پیک، و بنزین دو رفت‌وآمد. و همه‌ی این‌ها به این خاطر پیش آمد که پول سفارش قرار بود هنگام تحویل گرفته شود.

مشکل از پرداخت هنگام تحویل نیست. مشکل این است که مایرا آن را برای سفارش اشتباهی به کار می‌برد.

پرداخت هنگام تحویل چیست و به چه کسی می‌آید؟

پرداخت هنگام تحویل یعنی مشتری فقط وقتی پول می‌دهد که کالا را دم در خانه‌اش تحویل بگیرد، چه نقد چه با دستگاه کارت‌خوان. این روش به‌درد کسب‌وکارهایی می‌خورد که خودشان، در همان شهر خودشان، چیزهایی را تحویل می‌دهند که اگر سفارش لغو شد، بتوانند دوباره بفروشندشان.

همین بخش آخر چیزی است که تقریباً هیچ‌کس به آن فکر نمی‌کند. اگر لباس می‌فروشید و مشتری در را باز نکند، بلوز به رگال برمی‌گردد و فردا مال یک نفر دیگر می‌شود. اما اگر دسته‌گلی می‌فروشید که اسم یک خانم روی روبانش نوشته شده، آن گل دیگر به هیچ‌کجا برنمی‌گردد.

به همین دلیل سؤالی که همه‌چیز را تعیین می‌کند این نیست که «کدام روش پرداخت بهتر است؟» بلکه این است: اگر این سفارش نهایی نشود، ضرر آن به گردن چه کسی می‌افتد؟

کدام برای شما بهتر است: پرداخت هنگام تحویل، حواله یا کارت؟

پرداخت هنگام تحویل برای کالاهای عمومی که خودتان تحویل می‌دهید، حواله برای مبالغ بالا با مشتری‌های آشنا، و کارت برای سفارش‌های سفارشی‌سازی‌شده‌ای که شما را مجبور می‌کند قبل از تحویل هزینه کنید. سه چیز این را تعیین می‌کند: این‌که خودتان تحویل می‌دهید یا با پست می‌فرستید، این‌که مشتری قبلاً از شما خرید کرده یا نه، و این‌که محصول عمومی است یا مخصوص همان شخص ساخته شده.

پرداخت هنگام تحویل — وقتی خودتان در شهر خودتان تحویل می‌دهید و محصول عمومی است. سفارش‌های غذا، لباس، خواربار، لوازم‌التحریر. این روش مانع را برای مشتری جدیدی که هنوز به شما اعتماد ندارد پایین می‌آورد، و ارزش واقعی‌اش همین است: کسی را که شما را نمی‌شناسد، متقاعد می‌کند.

حواله — وقتی مبلغ بالاست و مشتری قبلاً از شما خرید کرده. هیچ کارمزدی از آن کم نمی‌شود و پول کامل به حسابتان می‌نشیند. هزینه‌اش جای دیگری است: یک نفر باید حساب بانکی را چک کند و هر پرداخت را دستی تأیید کند. با پنج تراکنش در روز راحت است؛ با پنجاه تراکنش در روز، خودش یک شغل تمام‌وقت می‌شود.

کارت — وقتی سفارش جدید است، سفارشی‌ساخت است، یا شما را مجبور می‌کند قبل از تحویل هزینه کنید. اینجا واقعاً درصدی از هر فروش کسر می‌شود، اما این کارمزد را در ازای چیزی ملموس می‌پردازید: پول از قبل، پیش از این‌که شما مواد اولیه را بخرید، در دستتان است.

مایرا در نهایت به یک قانون یک‌خطی رسید: پرداخت هنگام تحویل برای دسته‌گل‌های آماده‌ی ویترین، کارت یا پیش‌پرداخت برای هر چیزی که کارت تبریک دارد.

هر روش پرداخت واقعاً چقدر برایتان هزینه دارد؟

کارمزد کارت را می‌بینید چون در صورت‌حساب می‌آید. اما هزینه‌ی پرداخت هنگام تحویل دیده نمی‌شود، و تقریباً همیشه بزرگ‌تر است.

این حساب را با اعداد خودتان انجام بدهید: اگر از هر ۱۰ ارسال با پرداخت هنگام تحویل، یکی لغو شود، همان یک سفارش ازدست‌رفته ۱۰٪ از کل ده فروش را می‌بلعد — و این چند برابر هر کارمزد کارتی است. حدس نزنید: تعداد سفارش‌هایی که ماه گذشته لغو شدند را بشمارید. اگر صفر بود، پرداخت هنگام تحویل برایتان رایگان تمام می‌شود، پس دستش نزنید. اگر سه‌تا از بیست‌تا بود، دیگر می‌دانید کدام سفارش‌ها را باید از قبل نقد کنید.

حواله در نگاه اول ارزان‌ترین این سه به نظر می‌رسد و گاهی هم واقعاً همین‌طور است. اما اگر ساعت یازده شب دارید در واتس‌اپ دنبال رسید پرداخت می‌گردید تا تأییدش کنید، آن وقت هم هزینه‌ای دارد، فقط این‌که خودتان آن را می‌پردازید و در هیچ‌کجا ثبت نمی‌شود.

می‌توانم هر سه روش را در یک صفحه ارائه بدهم؟

بله، و این کاملاً معمول است. در صفحه‌ی Proyecta خودتان می‌توانید هم‌زمان پرداخت با کارت و پرداخت آفلاین داشته باشید، و مشتری در مرحله‌ی تسویه‌حساب خودش انتخاب می‌کند.

پرداخت آفلاین شامل حواله بانکی، واریز در OXXO و نقدی هنگام تحویل می‌شود: شما دستورالعمل‌ها را منتشر می‌کنید و مشتری سفارش را از همان‌جا پیگیری می‌کند. و نکته‌ی مهم این است: یک سفارش آفلاین واقعاً یک سفارش واقعی است. با وضعیت «در انتظار پرداخت» وارد پنل شما می‌شود، همراه با نام، آدرس و چیزی که سفارش داده، و شما وقتی پول به دستتان رسید آن را «پرداخت‌شده» علامت می‌زنید. این یک ایمیل پراکنده نیست که بین پیام‌ها گم شود.

اگر ترجیح می‌دهید نهایی‌سازی از طریق WhatsApp انجام شود، این هم ممکن است: سفارش در همان صفحه شکل می‌گیرد و پیامی با تمام جزئیاتِ نوشته‌شده برایتان می‌رسد، بدون این‌که مشتری مجبور باشد تکه‌تکه برایتان دیکته کند.

و اگر مشتری‌تان نخواهد قبل از دریافت کالا پول بدهد؟

هر دو گزینه را پیشنهاد بدهید و بگذارید خودش انتخاب کند. بیشتر مشتری‌های جدید اول با پرداخت هنگام تحویل شروع می‌کنند و بعد از دومین یا سومین خرید، بدون این‌که از آن‌ها بخواهید، پیش‌پرداخت می‌کنند، چون دیگر می‌دانند که شما واقعاً می‌رسانید.

جایی که نباید کوتاه بیایید، کار سفارشی است. آنجا شما اعتماد نمی‌خواهید، دارید می‌خواهید کسی هزینه‌ی موادی را بدهد که قرار است همین امروز بخرید. پیش‌پرداخت نصفه این را حل می‌کند، و در یک جمله می‌توان گفتش: «نصفش رو الان می‌گیرم که مواد رو بخرم و نصف دیگه رو وقتی که تحویل گرفتی.» هیچ‌کس روی این جمله بحث نمی‌کند، چون واقعیت دارد.

توصیفش کنید و منتشرش کنید

اگر دیگر می‌دانید کدام سفارش‌ها را از قبل نقد می‌کنید و کدام‌ها را هنگام تحویل، تنها چیزی که کم دارید این است که صفحه‌تان هم همین را بگوید. آن را دقیقاً همین‌طوری در Proyecta توصیف کنید: «یک صفحه برای گل‌فروشی من با کاتالوگ دسته‌گل‌ها، ارسال به درِ خانه، پرداخت با کارت برای سفارش‌های سفارشی و پرداخت هنگام تحویل برای دسته‌گل‌های ویترین.» سایت منتشرشده بیرون می‌آید، با لینک خودش، و با هر دو روش پرداخت که کار می‌کنند.

قبل از تصمیم‌گیری، سفارش‌های ازدست‌رفته را بشمارید

سفارش‌های ماه گذشته‌تان را باز کنید و آن‌ها را به دو دسته تقسیم کنید: آن‌هایی که می‌شود دوباره فروخت و آن‌هایی که نمی‌شود. همان دسته‌ی «نمی‌شود» دقیقاً همان چیزی است که باید از قبل نقد کنید. بقیه می‌توانند همچنان با پرداخت هنگام تحویل باشند، و احتمالاً همین‌ها هستند که مشتری‌های جدید برایتان می‌آورند.

می‌توانید از proyecta.dev شروع کنید.