چگونه آگهی استخدامی منتشر کنید که فقط کسی برایتان بنویسد که واقعاً قرار است بماند
برای نوشتن آگهی استخدامی که واقعاً کار کند، پنج نکته را بنویسید — حقوق، ساعت کار، روزهای تعطیل، محل کار و اینکه چه کاری باید انجام دهد — و سؤال‌های کمی بپرسید؛ همان‌هایی که دلیل رفتن افراد را روشن می‌کنند. تعداد کمتری برایتان پیام می‌دهند، اما همان آدم درست.
ارنستو یک مرغ‌فروشی در کواتزاکوالکوس دارد و از ابتدای سال تا حالا سه پیک از پیشش رفته‌اند. آخری فقط دوازده روز دوام آورد. وقتی ارنستو از او پرسید چرا، پسر رو راست بود: «هیچ‌کس به من نگفته بود که یکشنبه‌ها باید تا ساعت نه کار کنم.»
هیچ‌کس این را به او نگفته بود چون کل متن آگهی همین بود: «پیک موتوری با موتور شخصی نیاز داریم. اطلاعات از طریق پیام خصوصی.» پنجاه پیام برایش آمد که همه فقط می‌گفتند «اطلاعات» و ارنستو مجبور شد یکی‌یکی حقوق، ساعت کار و آدرس را برایشان بنویسد.
نیمی از آن‌ها به محض دیدن رقم حقوق دیگر جواب ندادند. از بین کسانی که آمدند، یک نفر را استخدام کرد. حالا می‌دانید چقدر دوام آورد.
اگر دنبال این بودید که چطور یک آگهی استخدام منتشر کنید، معمولاً چیزی که کم دارید این نیست که کجا آن را بگذارید؛ این است که در آن چه بنویسید.
صفحه فرصت‌های شغلی چیست؟
صفحه فرصت‌های شغلی بخشی از وب‌سایت شماست که در آن موقعیت شغلی مورد نظرتان را منتشر می‌کنید — همراه با حقوق، ساعت کار و کاری که آن فرد باید انجام دهد — و یک دکمه برای درخواست که از قبل مشخص می‌کند باید چه چیزی جواب داده شود.
آگهی در فیسبوک با هر شخص یک گفت‌وگوی تازه را از صفر شروع می‌کند؛ اما صفحه از قبل جوابش را داده، پیش از آنکه کسی برایتان پیام بدهد. آن پنجاه پیام «اطلاعات» ارنستو یعنی پنجاه بار همان گفت‌وگوی تکراری.
یک آگهی استخدام چه اطلاعاتی باید داشته باشد؟
پنج مورد، و همه‌شان مشخص و دقیق: حقوق، ساعت کار، روزهای تعطیل، محل کار و اینکه چه کاری باید انجام شود. اگر یکی از این‌ها را ننویسید، همان سؤالی می‌شود که برایتان در واتساپ می‌فرستند.
- حقوق: رقم دقیق، و اینکه چه زمانی پرداخت می‌شود. «هفتگی، روزهای شنبه» خیلی بیشتر از «حقوق رقابتی» چیزی می‌گوید.
- ساعت کار: ساعت شروع و پایان کار، و اگر روزها فرق دارد، روز به روز بنویسید. اینکه یکشنبه‌ها تا ساعت نه کار است، باید نوشته شود.
- روزهای تعطیل: کدام روز، و اینکه ثابت است یا به‌نوبت می‌چرخد.
- محل کار: شعبه یا محله. اگر مسیر برای فرد دور باشد، از همان روز اول می‌شود دید که این استعفا در راه است.
- چه کاری باید انجام شود: پیک‌رسانی، اما اگر لازم است سر ظهر پشت پیشخوان هم کمک کند، آن را هم بنویسید.
بعد از آن، شرط‌های واقعی این موقعیت شغلی را بنویسید: در مورد ارنستو، داشتن موتور شخصی و گواهینامه معتبر. و آنچه همراه حقوق می‌آید: بیمه از روز اول، انعام، غذا، لباس کار. این‌ها هم پول محسوب می‌شوند، حتی اگر در رقم حقوق نیایند.
چیزهایی که اضافه‌اند: «ظاهر آرایه»، «انگیزه برای کار»، «محیط دلپذیر». همه آگهی‌ها همین‌ها را می‌گویند، پس در واقع به هیچ‌کس چیزی نمی‌گویند.
چرا باید حقوق را منتشر کرد؟
چون این اولین چیزی است که از شما می‌پرسند، و کسی که رقم حقوق را رد می‌کند، همان جواب رد را در مصاحبه هم می‌داد، فقط بعد از اینکه یک ساعت وقتتان را گرفته بود. یا بدتر: دو هفته بعد، وقتی حساب‌کتاب کرده و دیده که این حقوق کافی نیست.
یک هزینه واقعی هم هست: کارمندهای فعلی‌تان هم آن را می‌بینند. اگر خجالت می‌کشید آن را منتشر کنید چون به نیروی جدید بیشتر از کسی می‌دهید که دو سال است پیشتان کار می‌کند، این صفحه آن مشکل را نساخته؛ فقط دیگر پنهانش نمی‌کند تا روزی که آن دو نفر با هم صحبت کنند — که آن روز همیشه می‌رسد.
اگر حقوق به تجربه بستگی دارد، بازه را منتشر کنید و بگویید چه چیزی آن را تغییر می‌دهد: «از فلان مقدار تا فلان مقدار؛ بیشتر اگر قبلاً پیک‌رسانی کرده باشید و منطقه را بشناسید».
فرم درخواست شغل باید چه چیزی بپرسد؟
کم، و مخصوصاً همان چیزهایی که دلیل رفتن افراد را روشن می‌کنند. برای یک پیک، پنج سؤال کافی است:
- نام و شماره واتساپ.
- در کدام محله زندگی می‌کنید؟
- چه روزهایی و در چه ساعاتی می‌توانید کار کنید؟
- از چه زمانی می‌توانید شروع کنید؟
- آیا قبلاً این کار را انجام داده‌اید؟ یک جمله کافی است.
محله و ساعت کار همان دو سؤالی هستند که ارنستو هیچ‌وقت نمی‌پرسید، و همان دو سؤالی که می‌توانستند سه استخدام را برایش بی‌نیاز کنند. اینکه کسی بتواند بدون سوار شدن به دو اتوبوس برسد، و بتواند یکشنبه‌ها کار کند، پیش از آنکه او را ببینید، قابل تشخیص است.
برای این موقعیت رزومه هم نخواهید. یک پیک خوب تقریباً هیچ‌وقت رزومه ندارد، و خواستن آن دقیقاً همان افرادی را که به دنبالشان هستید کنار می‌گذارد.
در فرم درخواست شغل چه چیزهایی را نمی‌توان پرسید؟
نه سن، نه وضعیت تأهل، نه اینکه فرزند دارد یا نه، نه دین، و نه عکس «برای آشنایی». قانون کار فدرال (Ley Federal del Trabajo)، در ماده ۱۳۳ خود، کارفرما را از رد کردن کسی به دلیل سن، جنسیت، وضعیت تأهل، دین یا سلامتی او — در میان دلایل دیگر — منع می‌کند، و همچنین درخواست گواهی پزشکی عدم بارداری را ممنوع کرده است.
علاوه بر اینکه غیرقانونی است، فایده‌ای هم ندارد. اینکه کسی ۴۲ سال دارد یا دو فرزند دارد، به شما نمی‌گوید که سر وقت می‌رسد یا نه. اما اینکه ده دقیقه‌ای فاصله دارد و می‌تواند یکشنبه‌ها کار کند، این را می‌گوید. آن «زیر ۳۰ سال» که هنوز روی خیلی از بنرها می‌بینید، در آگهی شما هم جایی ندارد.
چطور یک آگهی استخدام در صفحه‌تان منتشر کنید؟
کافیست آن را توصیف کنید. اگر از Proyecta بخواهید یک بخش فرصت‌های شغلی بسازد، یا فقط بگویید که در حال استخدام هستید، صفحه‌تان با یک مجموعه فرصت‌های شغلی (Vacantes) در پنل مدیریت‌تان ساخته می‌شود: هر موقعیت با عنوان شغلی، محل کار، نوع همکاری (تمام‌وقت، نیمه‌وقت، قراردادی یا کارآموزی)، یک توضیح و یک دکمه برای درخواست.
«به صفحه مرغ‌فروشی من یک بخش فرصت‌های شغلی اضافه کن. دنبال پیک موتوری با موتور شخصی و گواهینامه هستم، با حقوق هفتگی، ساعت کار هر روز و روز تعطیل. دکمه درخواست هم واتساپ را با یک پیام از قبل نوشته باز کند.»
فیلد جداگانه‌ای برای حقوق وجود ندارد: آن را در همان خط اول توضیحات بنویسید، پیش از هر چیز دیگر.
و این آگهی فرم مخصوص خودش را ندارد. دکمه به لینکی می‌رود که خودتان مشخص می‌کنید — ایمیل، یک فرم یا واتساپ‌تان — و برای ارنستو، ساده‌ترین گزینه واتساپ با پیامی از قبل نوشته و جاهای خالی برای پر کردن است:
«سلام، به موقعیت شغلی پیک علاقه دارم. در محله ___ زندگی می‌کنم. می‌توانم روزهای ___ کار کنم. می‌توانم از تاریخ ___ شروع کنم.»
هر پیام همراه با جواب‌ها می‌رسد، نه فقط یک «اطلاعات».
اگر ترجیح می‌دهید این پیام‌ها با سفارش‌هایتان قاطی نشوند، از Proyecta بخواهید یک فرم درخواست هم در صفحه‌تان بگذارد و لینک آن را در دکمه قرار دهید. هر درخواست در بخش درخواست‌ها (Solicitudes) می‌افتد، جداشده به تازه‌ها، خوانده‌شده‌ها و بایگانی‌شده‌ها، و برای هر یک هم یک ایمیل برایتان می‌آید. چیزی که در آنجا نباید بخواهید کارت شناسایی (INE) یا مدارک است: آن را روز استخدام و حضوری بررسی کنید.
چه زمانی آن را حذف کنید؟
روزی که استخدام می‌کنید. یک آگهی که سه ماه باز مانده باشد، دیگر فرصت به نظر نمی‌رسد: به نظر می‌رسد جایی است که هیچ‌کس در آن دوام نمی‌آورد.
نیازی به حذف کردنش نیست. در پنل، گزینه باز (Abierta) را خاموش می‌کنید — «تا زمانی که درخواست می‌گیرید آن را روشن نگه دارید؛ خاموشش کنید تا به‌عنوان بسته‌شده علامت بخورد» — و آگهی با برچسب بسته‌شده و بدون دکمه باقی می‌ماند. دفعه بعد که یک پیک از پیشتان برود، آگهی از قبل نوشته شده: فقط دوباره آن را باز می‌کنید.
از آخرین نفری که رفت شروع کنید
پیش از نوشتن آگهی، آخرین نفری را که در همان هفته‌های اول از پیشتان رفت به خاطر بیاورید و در یک جمله بنویسید چرا رفت.
همان جمله باید بالای آگهی‌تان بیاید. اگر به این دلیل رفت که مسیرش دور بود، درباره محله بپرسید. اگر به این دلیل رفت که ساعت کار تا نُه بود، بنویسید کار تا چه ساعتی تمام می‌شود. یک آگهی خوب آدم بیشتری جمع نمی‌کند: به همان کسی که قرار بود برود، از قبل خبر می‌دهد.
آن را در proyecta.dev توصیف کنید و منتشرش کنید.