چطور در فروشگاه آنلاینت قیمت عمده بدهی بدون این‌که همه ببینندش
برای دادن قیمت عمده در فروشگاه آنلاینت دو راه هست. بر اساس تعداد، از یک تعداد قطعه مشخص به بعد و برای دید همه، یا بر اساس گروه، که فقط مشتری‌ای که خودت اضافه می‌کنی می‌بیندش.
ماریبل در تولانسینگو، ایدالگو، سالسا ماچا درست می‌کند. آن را در شیشه‌های ۲۵۰ گرمی، در سه طعم —بادام‌زمینی، کنجد و فلفل موریتا— هرکدام به قیمت ۹۵ پزو می‌فروشد. اما نیمی از آن‌ها مستقیم از آشپزخانه‌اش به دست کسی که می‌خوردش نمی‌رسد: در جعبه بیرون می‌رود، برای یازده فروشنده‌ی واسطه‌ای که آن را به اداره‌شان، به مغازه‌ی محله‌شان یا به غرفه‌شان در بازار یکشنبه می‌برند. به آن‌ها قیمت عمده می‌دهد: هر شیشه ۷۰ پزو.
آن فهرست عمده‌فروشی عکسی است که ماریبل از طریق واتس‌اپ می‌فرستد. و عکس‌ها هم دست‌به‌دست می‌شوند. در آگوست، خانمی که نمی‌شناختش برایش نوشت: «فهرستت رو برام فرستادن، دو شیشه به ۷۰ می‌دی؟». او فروشنده‌ی واسطه نبود؛ کسی عکس را برایش فرستاده بود. ماریبل جوابش را نه داد، خانم دلخور شد و هیچ‌کدام راضی نماندند.
به همین دلیل بود که ماریبل جرات باز کردن فروشگاه آنلاینش را نداشت. فکر می‌کرد یک صفحه فقط می‌تواند یک قیمت نشان بدهد. اما این‌طور نیست.
قیمت عمده چیست؟
قیمت عمده پایین‌ترین قیمتی است که به کسی می‌دهی که به‌صورت انبوه یا برای فروش دوباره از تو می‌خرد، متفاوت از قیمت خرده‌فروشی که عموم مردم پرداخت می‌کنند. در یک فروشگاه آنلاین این کار به دو شکل انجام می‌شود: بر اساس تعداد، که برای هر کسی که تعداد مشخصی قطعه بردارد اعمال می‌شود، یا بر اساس گروه مشتری، که فقط برای افرادی اعمال می‌شود که خودت اضافه‌شان می‌کنی.
در کنسول صفحه‌ات، این دو حالت در تنظیمات → فهرست‌های قیمت زندگی می‌کنند، درون فهرستی از نوع قیمت عمده. کنسول در یک خط توضیحش می‌دهد: «قیمتی که یک گروه از مشتری‌ها پرداخت می‌کنند. مثل قیمت عادی نمایش داده می‌شود، بدون خط خوردگی.» این جزئیات مهم است. فروشنده‌ی واسطه‌ات یک تخفیف با قیمت قدیمی خط‌خورده نمی‌بیند؛ قیمت خودش را می‌بیند.
قیمت بر اساس تعداد یا قیمت بر اساس مشتری؟
بستگی دارد به این‌که می‌خواهی قیمت را برای چه کسی پایین بیاوری. اگر هر کسی که یک جعبه ببرد لایق تخفیف است، بر اساس تعداد است؛ اگر قیمت فقط برای فروشندگان واسطه‌ات است و کس دیگری نه، بر اساس گروه است.
- بر اساس تعداد. هنگام افزودن قیمت، از N قطعه به بعد را پر می‌کنی. اگر خالی بگذاری، برای هر تعدادی اعمال می‌شود؛ اگر پرش کنی، حداقل ۲ است. ماریبل از ۱۲ شیشه به بعد قیمت ۸۲ پزو گذاشت برای همه‌ی مشتری‌ها: خانمی که هدیه‌های پایان سال دفترش را می‌خرد هم به این تخفیف می‌رسد.
- بر اساس گروه. در برای چه کسی به‌جای «همه‌ی مشتری‌ها» یک گروه انتخاب می‌کنی. ماریبل گروهی به نام فروشندگان واسطه ساخت، با قیمت ۷۰ پزو از همان شیشه‌ی اول.
هر دو قانون می‌توانند در یک فهرست باشند. وقتی بیش از یکی از این‌ها روی یک سفارش صدق کند، آن‌که مشخص‌تر است برنده می‌شود —آن‌که هم گروه و هم تعداد را می‌خواهد— و اگر مساوی بودند، ارزان‌ترین برنده است. فروشنده‌ی واسطه‌ای که ۱۲ شیشه ببرد ۷۰ پزو می‌پردازد، نه ۸۲. کنسول این را این‌طور خلاصه می‌کند: «فروشگاه همیشه بهترین قیمتی را که قابل اعمال است حساب می‌کند.»
چطور جلوی این را می‌گیری که قیمت عمده‌ات را همه ببینند؟
با یک گروه. قیمت یک گروه فقط برای کسی محاسبه می‌شود که در صفحه‌ات وارد شده و تو او را به آن گروه اضافه کرده‌ای؛ به کسی که بدون حساب کاربری وارد شود یا به‌عنوان مهمان خرید کند، فروشگاه قیمت عمومی را نشان می‌دهد و همان را از او می‌گیرد. و هیچ راهی نیست که از بیرون درخواستش کنی: گروه از حسابی می‌آید که فرد با آن وارد شده، نه از چیزی که در سفارش بنویسد.
این یک مرحله را به همراه می‌آورد که ماریبل انتظارش را نداشت. هر فروشنده‌ی واسطه باید یک‌بار وارد شود، با ایمیلش؛ پیش از آن، برای فروشگاه اصلاً وجود ندارد. بعد از آن، ماریبل به مشتری‌ها → گروه‌ها می‌رود، گروه فروشندگان واسطه را باز می‌کند، اعضا را لمس می‌کند و او را از فهرست اضافه می‌کند. اگر تعداد زیادی داشته باشد، می‌تواند با ایمیل جست‌وجو کند، اما باید کاملش را بنویسد: جست‌وجو دقیق و کامل است.
یک هشدار پیش از آن‌که پاک‌سازی کنی: اگر یک گروه را حذف کنی، اعضایش و همه‌ی قیمت‌های ویژه‌شان هم با آن می‌روند.
فروشگاه چطور تعداد قطعه‌ها را می‌شمارد؟
بر اساس محصول و بر اساس نوع بسته‌بندی. اگر ماریبل «از ۱۲ شیشه به بعد» را برای طعم بادام‌زمینی بگذارد، مشتری به ۱۲ شیشه بادام‌زمینی در سبدش نیاز دارد؛ شش تای بادام‌زمینی و شش تای موریتا یک دوجین حساب نمی‌شود. هر طعم نوع بسته‌بندی مستقل خودش است، با ردیف مستقل خودش در فهرست قیمت.
این همان محدودیتی است که از همان اول خوب است بدانی: اگر عمده‌فروشی همیشگی‌ات «دوجین ترکیبی» است، فروشگاه این‌طور نمی‌شمارد. برای ماریبل مشکلی نبود، چون قیمت فروشندگان واسطه‌اش حداقلی نمی‌خواهد: برای آن‌ها هر ترکیبی، یک شیشه یا سی‌تا، ۷۰ پزو می‌شود. قیمت بر اساس تعداد را برای عموم گذاشت، طعم به طعم. در کل شش ردیف ثبت کرد: سه طعم برای فروشندگان واسطه و همان سه تا برای همه‌ی مشتری‌ها، از ۱۲ به بعد.
فروشنده‌ی واسطه‌ات وقتی برای خرید وارد می‌شود چه می‌بیند؟
قیمت خودش را، انگار همیشه همین بوده. وقتی وارد می‌شود، فروشگاه به او ۷۰ پزو در هر شیشه نشان می‌دهد و هنگام پرداخت هم همان ۷۰ پزو را از او می‌گیرد، چون آن‌چه نشان داده می‌شود و آن‌چه گرفته می‌شود از یک محاسبه‌ی واحد می‌آید. عموم مردم، در همین حین، همچنان ۹۵ پزو می‌بینند.
برای این‌که تو پیش از آن‌ها ببینی‌اش، هر قیمتی که ذخیره می‌کنی یک پیش‌نمایش نوشته‌شده به اسپانیایی همراهش دارد، چیزی شبیه «مشتری فروشندگان واسطه که ۱۲ تا می‌خرد: هرکدام ۷۰». و اگر قانون دیگری در همان فهرست بر آن غالب شود، آن قیمت با برچسب اعمال نمی‌شود ظاهر می‌شود. آن‌جا می‌فهمی، نه وقتی مشتری‌ای شکایت می‌کند.
چطور در یک بعدازظهر برپایش کنی
۱. در مشتری‌ها → گروه‌ها، گروه را بساز: فروشندگان واسطه، عمده‌فروش‌ها، مغازه‌های کوچک. ۲. از هر فروشنده‌ی واسطه بخواه یک‌بار به صفحه‌ات بیاید و وارد شود. بعد از اعضا اضافه‌اش کن. ۳. در تنظیمات → فهرست‌های قیمت، فهرستی از نوع قیمت عمده بساز. نوع را دیگر بعداً نمی‌شود تغییر داد. تاریخ‌ها اختیاری‌اند: اگر خالی بگذاری، همیشه اعمال می‌شود. ۴. با افزودن قیمت، محصول، قیمت، برای چه کسی و، اگر خواستی، از چند قطعه به بعد را انتخاب کن. یک ردیف برای هر نوع بسته‌بندی. ۵. در توضیحات محصول بنویس «عمده از ۱۲ شیشه به بعد»، تا عموم بدانند این گزینه هست.
اگر هنوز فروشگاهی نداری، از همان‌جا شروع کن. ماریبل این‌طور برای Proyecta توصیفش کرد:
«سالسا ماچای دست‌ساز از تولانسینگو، ایدالگو. سه طعم در شیشه‌ی ۲۵۰ گرمی: بادام‌زمینی، کنجد و فلفل موریتا، هرکدام ۹۵ پزو. یک فروشگاه آنلاین می‌خواهم با سبد خرید، پرداخت با کارت یا انتقال بانکی، ارسال درون ایدالگو و دکمه‌ی واتس‌اپ.»
فروشگاهش درآمد، منتشر شد و لینکش را گرفت. عمده‌فروشی را بعداً، از کنسول، برپا کرد.
پیش از باز کردن کنسول
قانونت را در یک خط بنویس: چه کسی، از چند قطعه به بعد و به چه قیمتی. «فروشندگان واسطه، از شیشه‌ی اول، ۷۰ پزو.» «هر کسی، از ۱۲ تای همان طعم، ۸۲ پزو.» اگر در یک خط جا نمی‌شود، هنوز قانون نیست: یک چانه‌زنی است، و آن‌ها همچنان از طریق واتس‌اپ انجام می‌شوند.
وقتی آماده شد، کسب‌وکارت را در Proyecta توصیف کن و فروشگاهت را منتشر کن. همان خط دقیقاً همان چیزی است که ثبت خواهی کرد، و دیگر لازم نیست عکس آن فهرست از گوشی‌ات بیرون برود.